II SAB/Wr 47/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 6 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.. T. i B. N. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy Ż. w przedmiocie budowy ogrodzenia postanawia: odrzucić skargę. W. T. i B. N. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy Ż., który pomimo zawiadomienia skarżących z dnia 13 lipca 2015 r. (kopię dołączono do skargi) nie doprowadził do usunięcia ogrodzenia utrudniającego przejazd przez drogę gminną nr 134 w G.. Wójt Gminy Ż. przesyłając skargę Sądowi nie ustosunkował się do treści skargi. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II WSA we Wrocławiu sprawę zarejestrowano pod sygn. akt II SAB/Wr 39/16, a następnie nadano jej sygn. akt II SAB/Wr 47/16. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.; dalej: k.p.a.), na niezałatwienie sprawy w terminie lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Skarga w niniejszej sprawie dotyczy bezczynności i przewlekłego postępowania, której miał dopuścić się Wójt Gminy Ż., działający jako organ rozpoznający pismo skarżących z dnia 13 lipca 2015 r. i kolejne pisma w sprawie. W tej sytuacji organem wyższego stopnia w stosunku do wójta jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W., do którego – zgodnie z cytowanym przepisem k.p.a. – wnosi się zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. Stosownie zaś do art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak między innymi zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. Sąd zaznacza, że doręczone przez Wójta Gminy Ż. akta sprawy zainicjowanej przez skarżących pismem z dnia 13 lipca 2015 r. nie pozwalają jednoznacznie stwierdzić, czy przed organem tym toczy się postępowanie administracyjne. Jest jednak niesporne, że skarżący pismem z dnia 13 lipca 2015 r. zażądali od wójta podjęcia określonych działań. Z art. 104 k.p.a. wynika natomiast, że organ administracji publicznej załatwia sprawę poprzez wydanie decyzji, chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej. Tę inną formę załatwienia sprawy wobec braku możliwości wszczęcia postępowania administracyjnego określa przepis art. 61a § 1 k.p.a., a w razie stwierdzenia braku właściwości przez organ właściwy będzie tryb określony w art. 65 § 1 k.p.a. Skoro zatem załatwienie sprawy (podania strony) następuje na podstawie przepisów k.p.a., a także analizując doręczone akta nadesłane przez Wójta Gminy, Sąd przyjął założenie, że w niniejszej sprawie strony niezadowolone z bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania przez Wójta są legitymowane do wniesienia zażalenia w trybie art. 37 k.p.a. Tymczasem, jak wynika z akt administracyjnych przekazanych Sądowi przez organ, skarżący przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu nie złożyli do SKO we W. ww. zażalenia. Sąd zauważył wprawdzie, że z akt sprawy wynika, iż skarżący pismem z dnia 1 lutego 2016 r. wnieśli do SKO we W. skargę na Wójta Gminy (podając jako jej podstawę art. 227 k.p.a.), jednak Kolegium przekazało tę skargę do załatwienia Radzie Gminy Ż. zgodnie z właściwością rzeczową. Skargi tej nie można więc utożsamiać z zażaleniem, o którym mowa w art. 37 k.p.a. Uwzględniając powyższe Sąd doszedł do przekonania, że skarżący nie wyczerpali trybu opisanego w art. 37 k.p.a., skutkiem czego skarga wniesiona do Sądu jest – na obecnym etapie – niedopuszczalna, a odniesienie się przez Sąd do argumentacji zawartej w skardze jest niemożliwe. Dopiero bowiem wyczerpanie środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym (tj. przed właściwymi organami administracji publicznej) może otworzyć skarżącym drogę do ewentualnego skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy Ż.. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.