II SAB/Wr 473/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi N. K. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. Pismem z dnia 5 grudnia 2023 r. N. K. (dalej: strona skarżąca) wniosła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy. Skarga została podpisana przez G. S. Do skargi załączono m.in. skan pełnomocnictwa, jednakże nie wynikało z niego umocowanie do działania w imieniu skarżącej zgodnie z wymogami art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm) - dalej: "p.p.s.a.". Sąd wezwał G. S. do złożenia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, oświadczenia, którym z podmiotów wymienionych w art. 35 p.p.s.a. jest. Wezwanie to doręczono 20 lutego 2024 r. (k.53 akt sądowych). Wezwanie pozostało bezskuteczne. Pismami z 9 stycznia 2024 r. oraz 5 marca 2024 r. złożono oświadczenia o cofnięciu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W myśl art. 34 p.p.s.a. strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Pełnomocnik jest zobowiązany (zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a.) złożyć przy pierwszej czynności procesowej (tj. w rozpoznawanej sprawie jednocześnie ze skargą) pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa oraz inne dokumenty wykazujące umocowanie pełnomocnika w sprawie. Z kolei katalog osób mogących być pełnomocnikiem strony skarżącej określony został w art. 35 § 1 - § 3 p.p.s.a. Pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne (§ 1). Pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. Dotyczy to również państwowych i samorządowych jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej (§ 2). Osoba prawna lub zarząd spółki partnerskiej świadczący na podstawie odrębnych przepisów pomoc prawną przedsiębiorcy, osobie prawnej lub innej jednostce organizacyjnej, mogą udzielić pełnomocnictwa procesowego - w imieniu podmiotu, któremu świadczą pomoc prawną - adwokatowi lub radcy prawnemu, jeżeli zostały do tego upoważnione przez ten podmiot (§ 3). W konsekwencji z art. 35 § 1 p.p.s.a. wynika ściśle określony krąg osób mogących zastępować stronę skarżącą, będącą osobą fizyczną, jako jej pełnomocnik. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). W okolicznościach sprawy skarga została podpisana przez G. S. W dołączonym do skargi pełnomocnictwie, pełnomocnik nie wykazała, że należy do kręgu osób, o których mowa w art. 35 § 1 p.p.s.a. Sąd w toku czynności wyjaśniających wzywał do usunięcia braków formalnych skargi pod rygorem jej odrzucenia, poprzez złożenie oświadczenia, którym z podmiotów wymienionych w art. 35 p.p.s.a. jest G. S. Wezwanie pozostało jednak bezskuteczne. Wobec nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi wniesioną skargę należało odrzucić. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia. Na marginesie Sąd wskazuje, że cofnąć można jedynie skargę skutecznie wniesioną, a więc wolną od braków formalnych i fiskalnych. Innymi słowy, badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, co w rozpatrywanej sprawie nie miało miejsca z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych skargi. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi postanowiono w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.