II SAB/Wr 484/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Marta Pawłowska po rozpoznaniu w dniu 1 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi małoletniego V. M., reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego D. M. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę. Skargą z [...] V. M., reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego D. M. (dalej: skarżący) zaskarżył bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w sprawie wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy. Zarządzeniem z dnia [...] wezwano skarżącego do uzupełnienia braków fiskalnych złożonej skargi, poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to odebrała przedstawiciel ustawowy skarżącego w dniu [...]. Zakreślony siedmiodniowy termin upłynął bezskutecznie w dniu [...]. W tym samym dniu ([...]) wpłynęło do Sądu oświadczenie skarżącego o cofnięciu złożonej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Stosownie do art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, dalej jako: "p.p.s.a.") od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami o których mowa w § 1, są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W sytuacji gdy od skargi nie został uiszczony wpis, strona wnosząca ten środek zaskarżenia powinna na wezwanie sądu w terminie siedmiu dni uiścić wskazaną kwotę. Zaniedbanie tego obowiązku skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem skargi, o czym stanowi art. 220 § 3 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie nie uiszczono wpisu od skargi, pomimo stosownego wezwania. Wobec tego Sąd był zobligowany do jej odrzucenia, o czym postanowił na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Z tego powodu również, nie wziął pod rozwagę oświadczenia o cofnięciu, bowiem w pierwszej kolejności zobligowany był do odrzucenia skargi na wskazanej podstawie.