II SAB/Wr 489/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Habuda po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 lipca 2022 r. sprawy ze skargi Y. K. reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowowego Y. S. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę. Y. K. (dalej: skarżąca) reprezentowana przez przedstawiciela ustawowego Y. S. w dniu 20 stycznia 2022 r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy. Zarządzeniem z dnia 14 marca 2022 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie awizowano w dniu 23 maja 2022 r., a następnie ponownie awizowano w dniu 31 maja 2022 r. W wyniku nie podjęcia przesyłki w terminie, została ona zwrócona do nadawcy. Przy przyjęciu fikcji doręczenia w dniu 6 czerwca 2022 r. termin na wykonanie wskazanych w wezwaniu czynności upływał z dniem 13 czerwca 2022 r. (poniedziałek). W zakreślonym terminie strona nie uiściła wymaganego wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej "p.p.s.a.") sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Tym samym skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). W realiach niniejszej sprawy, Sąd wezwał stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wobec przyjęcia fikcji doręczenia na dzień 6 czerwca 2022 r., termin na uiszczenie ww. wpisu upłynął z dniem 13 czerwca 2022 r. (poniedziałek). Czynności wskazane w wezwaniu, pomimo pouczenia o rygorze odrzucenia skargi, nie zostały jednak wykonane w terminie, wobec czego skarga podlegała odrzuceniu. W tych okolicznościach kierując się dyspozycją art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.