II SAB/Wr 507/21
PostanowienieWSA we Wrocławiu2022-03-08
Skład orzekający: Marta Pawłowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona przez pełnomocnika, który nie wykazał, że jest osobą uprawnioną do reprezentacji przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 PPSA, powinna zostać odrzucona z powodu braków formalnych?Ratio decidendi
Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych, w tym braku pełnomocnictwa. Brak pełnomocnictwa uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu, ponieważ nie pozwala na stwierdzenie, czy skarga pochodzi od osoby uprawnionej do reprezentowania strony skarżącej. W przypadku nieuzupełnienia tego braku w wyznaczonym terminie, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 PPSA.Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę na bezczynność i przewlekłe postępowanie Wojewody Dolnośląskiego w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Do skargi dołączono pismo z wnioskiem o dopuszczenie Stowarzyszenia S. do udziału w sprawie w roli pełnomocnika skarżącej, reprezentowanego przez Z. G. Pełnomocnik został wezwany do złożenia informacji, którą z osób wymienionych w art. 35 PPSA jest Z. G., pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie nie zostało skutecznie uzupełnione.Rozstrzygnięcie
I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący asesor WSA Marta Pawłowska po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 8 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Y. K. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego.
Pismem z dnia 7 maja 2021 r. skarżący Y. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność i przewlekłe postępowanie Wojewody Dolnośląskiego w sprawie z wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy i pracę. Skarga została podpisana przez pełnomocnika Z. G. Do skargi dołączono również obszerne pismo wyjaśniające, że Z. G. reprezentuje Stowarzyszenie S., którego podopiecznym - w ramach realizowanego projektu "[...]" - jest skarżąca. W piśmie tym, nazwanym "wniosek/petycja", zawarto wniosek o dopuszczanie Stowarzyszenia do udziału w sprawie, w roli pełnomocnika skarżącej.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 13 października 2021 r. wezwano pełnomocnika do złożenia informacji, którą z osób wymienionych w art. 35 p.p.s.a. jest Z. G., w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi oraz pouczono o treści art. 35 p.p.s.a. Wezwanie to doręczono w dniu 8 listopada 2021 r. Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie w dniu 15 listopada 2021 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 3 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Wymogi te określone zostały w przepisie art. 57 oraz art. 46 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym które określa art. 46 ww. ustawy. Według treści art. 46 § 3 p.p.s.a., brak pełnomocnictwa jest jednocześnie brakiem formalnym pisma strony, w tym konkretnym przepadku skargi. Pozwala to na konwalidacje stwierdzonego braku przez zastosowanie art. 49 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że w przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Nieuzupełnienie takiego braku stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 49 § 1 in fine p.p.s.a. stanowi podstawę odrzucenia skargi.
Brak pełnomocnictwa uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu, bowiem nie pozwala na stwierdzenie czy skarga pochodzi od osoby uprawnionej do reprezentowania strony skarżącej, a zatem czy wnosząca ją osoba posiada legitymację procesową do skutecznego jej wniesienia.
W niniejszej sprawie załączone do skargi pełnomocnictwo nie spełniało wymogów określonych w przepisach p.p.s.a., nie wykazując, czy pełnomocnik jest osobą uprawnioną do reprezentacji przed sądami administracyjnymi. Wobec powyższego, pełnomocnik został wezwany do przedłożenia oświadczenia czy jest jedną z osób wymienionych w art. 35 p.p.s.a określającym krąg osób uprawnionych do reprezentacji przed sądami administracyjnymi, którego treść została zawarta w wezwaniu. Wezwanie w tym zakresie zostało prawidłowo doręczone pełnomocnikowi pod wskazanym w skardze adresem w dniu 8 listopada 2021 r., zatem siedmiodniowy termin do dokonania tej czynności upływał w dniu 15 listopada 2021 r. Termin ten upłynął bezskutecznie, pełnomocnik nie udzielił żadnej odpowiedzi na wezwanie Sądu.
Ponieważ w zakreślonym terminie pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił wskazanego braku formalnego skargi, skargę należało odrzucić.
Mając na uwadze powołane okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia.
O zwrocie wpisu Sąd orzekł stosownie do treści art. 232 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło