II SAB/Wr 53/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Siedlecka po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 30 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. L. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w J. G. w przedmiocie działania przedsiębiorstwa łamiącego zasady planowania przestrzennego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 16 sierpnia 2019 r. skarżąca do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wniosła skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w J. G. w przedmiocie działania przedsiębiorstwa łamiącego zasady planowania przestrzennego. W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w J. G. wniósł o jej odrzucenie, wskazując że D.L. nie jest stroną postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, zważył co następuje: Zgodnie z art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a." uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym; § 2. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Z art. 3 § 2 pkt 1 i pkt 8 p.p.s.a. wynika, że skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność jest więc istnienie podstawy prawnej do określonego zachowania się organu. Mieć interes prawny to tyle, co wskazać przepis prawa uprawniający dany podmiot do wystąpienia z określonym żądaniem w stosunku do organu administracji publicznej. Uprawnienie do złożenia skargi uzależnione jest od wykazania interesu prawnego pojmowanego jako istnienie związku między strefą indywidualnych praw i obowiązków wnoszącego skargę, a aktem, czynnością lub bezczynnością organu administracji publicznej. Interes prawny we wniesieniu skargi do sądu administracyjnego ma podmiot który wywodzi swoje prawo lub obowiązek i którego dotyczy postępowanie administracyjne z wyraźnej normy prawnej. W analizowanej sprawie skarżąca D.L. nie została uznana za stronę w postępowaniu administracyjnym. Na podstawie akt sprawy Sąd stwierdził, że skarżąca nie wykazała interesu prawnego do wniesienia przedmiotowej skargi. Ponadto należy podkreślić, że zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.), dalej "p.p.s.a." Skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Z kolei art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W przypadku skargi na bezczynność organu, jej wniesienie dopuszczalne jest zatem, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 k.p.a., to znaczy złożyła ponaglenie z uzasadnieniem w związku z niezałatwieniem sprawy w terminie do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie lub do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 3 pkt 1 i 2 k.p.a.). Ponaglenie, o którym mowa we wskazanym przepisie, jest równoznaczne ze środkiem zaskarżenia i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a. Jak wynika z akt, w niniejszej sprawie skarżąca przed wniesieniem skargi do Sądu, nie złożyła ponaglenia na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w J. G.. Ponieważ wymóg wyczerpania środków zaskarżenia, o jakim mowa wyżej nie został w sprawie spełniony, wniesiona skarga jest niedopuszczalna. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.