II SAB/Wr 54/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz (spr.) po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 22 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. S. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego dotyczącego pozwolenia na budowę sieci gazowej postanawia: odrzucić skargę. G. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę z dnia [...] lipca 2018 r. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego dotyczącego pozwolenia na budowę sieci gazowej. Skarżący wniósł o: 1) stwierdzenie, że bezczynność miała charakter rażącego naruszenia prawa; 2) wymierzenie organowi grzywny w maksymalnej wysokości. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że jego wniosek w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego dotyczącego pozwolenia na budowę sieci gazowej nie został rozpoznany, mimo iż upłynęły blisko trzy miesiące (w dacie złożenia skargi) od dnia otrzymania do przez Wojewodę D. W doręczonej Sądowi odpowiedzi na skargę z dnia [...] lipca 2018 r. organ administracji publicznej wniósł o odrzucenie skargi. Uzasadniając powyższe organ wskazał, że skarga została wniesiona z naruszeniem art. 53 § 2b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) – dalej jako "p.p.s.a.", tj. bez wyczerpania środka zaskarżenia w postaci ponaglenia. Zarządzeniem z dnia [...] lipca 2018 r. wezwano skarżącego do wyjaśnienia, czy przed wniesieniem skargi wystosował ponaglenie do Wojewody D., w terminie 7 dni. Z przedstawionych Sądowi dokumentów nie wynika, aby skarżący do organu złożył takie ponaglenie. Ponadto sam skarżący tego nie wykazał. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Stosownie do art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257) – dalej jako "k.p.a.". stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Z kolei zgodnie z § 3 art. 37 k.p.a. ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W przypadku skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania wyczerpanie środków zaskarżenia następuje przez wniesienie ponaglenia przewidzianego w powołanym wyżej art. 37 k.p.a.. W myśl art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. sąd na posiedzeniu niejawnym odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z kolei, zgodnie z art. 53 § 2b p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Wyczerpanie przez skarżącego trybu określonego w art. 37 § 1 k.p.a. poprzez uprzednie złożenie ponaglenia do organu wyższego stopnia, warunkowało złożenie do Sądu skargi na bezczynność organu. Ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego nie wynika, aby skarżący złożył takie wezwanie przed wniesieniem skargi do Sądu. W tej sytuacji uznać należało, że w niniejszej sprawie nie został wyczerpany tryb przewidziany we wskazanym wcześniej art. 37 k.p.a. Z powyższych względów, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w punkcie sentencji postanowienia.