II SAB/Wr 544/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi B. H. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 100,00 zł (sto złotych). W dniu 16 maja 2024 r. bezpośrednio do Sądu wpłynęła skarga B. H. (dalej: skarżący), działającego przez profesjonalnego pełnomocnika, na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej. Pismo to zostało zarejestrowane pod sygnaturą II DK/Wr 83/24 oraz przekazane organowi przy piśmie z dnia 24 maja 2024 r. celem udzielenia odpowiedzi na skargę, odesłania skargi oraz nadesłania kompletnych i uporządkowanych akt sprawy. W tym samym dniu (tj. 16 maja 2024 r.) pełnomocnik skarżącego wniósł za pośrednictwem organu skargę w tym samym przedmiocie, adresowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, która została przekazana Sądowi w dniu 3 czerwca 2024 r. wraz z odpowiedzią na skargę. Oryginał skargi, zarejestrowanej uprzednio pod sygnaturą II DK/Wr 83/24, został przekazany Sądowi przez organ w dniu 8 lipca 2024 r. Obie skargi uznano za tożsame i włączono do jednych akt sprawy o sygnaturze akt II SAB/Wr 544/24. Wobec braku osobistego podpisu pełnomocnika skarżącego, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 czerwca 2024 r. wezwano go do usunięcia braku formalnego skargi – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi – poprzez podpisanie skargi i odesłanie do Sądu. Przesyłka zawierająca wezwanie została skutecznie doręczona adresatowi poprzez upoważnionego pracownika (zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru – k. 33 akt sądowych) w dniu 1 lipca 2024 r. W odpowiedzi na wezwanie, pismem z 16 lipca 2024 r. pełnomocnik skarżącego wyjaśnił, że podpisana przez pełnomocnika skarga na bezczynność powinna znajdować się w aktach Sądu pod sygnaturą akt II DK/Wr 83/24, w związku z czym wezwanie do jej podpisania należy uznać za nieuzasadnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.), skarga wniesiona do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Z kolei art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. stanowi, że każde pismo wnoszone do Sądu (w tym skarga, zgodnie z treścią art. 57 § 1 p.p.s.a.) musi zawierać podpis strony. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ten przepis należy odczytywać w kontekście regulacji art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd zobligowany jest odrzucić skargę w sytuacji, gdy jej braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie. W niniejszej sprawie, przedmiotowa skarga nie została opatrzona własnoręcznym podpisem pełnomocnika skarżącego. W związku z powyższym, został on wezwany do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie i odesłanie do Sądu. Przesyłka zawierająca wezwanie została skutecznie doręczona adresatowi poprzez upoważnionego pracownika w dniu 1 lipca 2024 r., w związku z czym termin na wykonanie czynności wymienionej w wezwaniu upłynął z dniem 8 lipca 2024 r. (poniedziałek). Do dnia wydania niniejszego postanowienia brak skargi nie został uzupełniony. Odnosząc się do stanowiska pełnomocnika skarżącego, wyrażonego w piśmie z 16 lipca 2024 r. (data nadania), Sąd wyjaśnia, że egzemplarz skargi, zarejestrowany pod sygnaturą II DK/Wr 83/24 (k. 19-25 akt sądowych), nie został, jak twierdzi pełnomocnik skarżącego, opatrzony jego podpisem. Podpisu nie zawiera również oryginalny egzemplarz skargi (k. 36-42 akt sądowych), przekazany Sądowi przez organ w dniu 8 lipca 2024 r. Brak zaś oryginalnego podpisu jest brakiem formalnym, który powoduje, że pismo w postępowaniu sądowym nie wywołuje skutków prawnych, jako niespełniające wymogów określonych w art. 46 § 1 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia. Orzeczenie w pkt. II uzasadnione jest z kolei brzmieniem art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stanowiącym, że Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.