II SAB/Wr 55/12

PostanowienieWSA we Wrocławiu2013-02-20

Skład orzekający: Mieczysław Górkiewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej może zostać rozpoznana przez sąd administracyjny, jeśli strona skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia, w tym nie wniosła zażalenia do organu wyższego stopnia?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, jeżeli strona skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia, a w szczególności nie wniosła zażalenia na niezałatwienie sprawy do organu wyższego stopnia, zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. i art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a.
Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na bezczynność Prezydenta Miasta J. w sprawie zalewania jej działki wodami opadowymi z sąsiedniego osiedla. Twierdziła, że po wybudowaniu osiedla zakopano rów melioracyjny, a ulica nie posiada kanalizacji. Skarżąca domagała się wydania decyzji dotyczącej wybudowania krawężnika przy ulicy. Wcześniej złożyła zażalenie na bezczynność do Prezydenta Miasta, a następnie do Rady Miasta, która odmownie rozpatrzyła jej skargę. Sąd wezwał skarżącą do wykazania, czy złożyła zażalenie do organu wyższego stopnia nad Prezydentem Miasta.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz, po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. S. na bezczynność Prezydenta Miasta J. w przedmiocie zalewania działki wodami opadowymi postanawia odrzucić skargę. Skarżąca twierdziła w skardze do sądu administracyjnego, że M. w J. powinien wydać decyzję lub postanowienie w postępowaniu administracyjnym w sprawie zalewania działki, stanowiącej własność skarżącej, wodami opadowymi z terenu osiedla domków jednorodzinnych poprzez ulicę P. przylegającą do tej działki. Po wybudowaniu osiedla został zakopany rów melioracyjny po drugiej stronie ulicy, zaś ulica nie została wyposażona w kanalizację. Skarżąca złożyła zażalenie na bezczynność do Prezydenta Miasta. Właścicielem ulicy jest gmina J., zaś prawo zabrania zalewania wodami sąsiedniej nieruchomości. Organ nie złożył odpowiedzi na skargę, a jedynie przekazał do Sądu skargę z dołączonymi pismami od organu do skarżącej. Skarżąca doprecyzowała, że w bezczynności pozostaje Prezydent Miasta i podległy mu M., zaś oczekiwana decyzja powinna dotyczyć wybudowania krawężnika przy ulicy od strony działki skarżącej. Skarżąca wezwana do wyjaśnienia, czy złożyła zażalenie na niezałatwienie sprawy do organu wyższego stopnia nad Prezydentem Miasta (art. 37 § 1 k.p.a.), w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.) oświadczyła, że złożyła zażalenie do Rady Miasta J.. Dołączyła odpis zażalenia z dnia 26 września 2012 r. do Prezydenta Miasta i Miejskiego Zarządu oraz odpis wezwania Rady Miasta do usunięcia naruszenia prawa przez uchwałę z dnia 26 listopada 2012 r. dotyczącą skargi na Prezydenta w sprawie bezczynności tego organu. Organ dołączył odpis postanowienia tut. Sądu z dnia 24 sierpnia 2012 r. sygn. akt II SAB/Wr 25/12 o odrzuceniu skargi na przewlekłość Prezydenta Miasta w sprawie zalewania działki wodami opadowymi. W uzasadnieniu pouczono skarżącą, że skargę na bezczynność lub przewlekłość Prezydenta Miasta powinna poprzedzić zażaleniem do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. (art. 37 k.p.a.). Jak wynika z dołączonej przez organ korespondencji między stronami, Rada Miejska J. rozpatrzyła odmownie skargę skarżącej z dnia 11 października 2012 r. na bezczynność Prezydenta Miasta. Skarżąca wielokrotnie domagała się podjęcia przez Prezydenta lub Miejski Zarząd działań zabezpieczających jej działkę przed zalewaniem. Jedną za skarg na przewlekłość Miejski Zarząd skierował do SKO w J., jednak organ ten zwrócił ją, gdyż skarżąca nie udzieliła SKO odpowiedzi na wezwanie, czy domaga się podjęcia przez SKO jakiejś czynności w sprawie. Skarga w nin. sprawie złożona została do Miejskiego Zarządu w dniu 24 października 2012 r. i przekazana do Sądu przy piśmie z dnia 5 listopada 2012 r. Jak wynika z powyższego, skarżąca domagała się podjęcia działań przez właściciela ulicy, gminę reprezentowaną przez prezydenta lub jednostkę organizacyjną wykonującą zarząd drogi, chociaż niewykluczone, że mogłaby poszukiwać ochrony na podstawie art. 29 ust. 3 ustawy – Prawo wodne (Dz. U. 2012 r., poz. 145) w postępowaniu administracyjnym. Jednak skarżąca nadal wnosząc skargę do sądu administracyjnego nie wyczerpała środka zaskarżenia, czyli nie wniosła do właściwego SKO zażalenia na bezczynność (art. 37 § 1 k.p.a., art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. Dz. U. 2012 r., poz. 270). Dlatego i zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło