II SAB/Wr 58/11
PostanowienieWSA we Wrocławiu2012-02-16
Skład orzekający: Julia Szczygielska, Mieczysław Górkiewicz, Olga Białek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu nadzoru budowlanego jest zasadna, gdy organ wszczął postępowanie z urzędu, ale nie zawiadomił o tym stron, a następnie wydał decyzję po wniesieniu skargi?Ratio decidendi
Organ nadzoru budowlanego wszczął postępowanie z urzędu w dniu 10 marca 2011 r., mimo że formalne zawiadomienie stron nastąpiło później. Bezczynność organu istniała, gdyż nie wydał decyzji w wyznaczonym terminie, jednak po wniesieniu skargi wydał decyzję kończącą postępowanie. Wobec tego sąd umorzył postępowanie sądowe jako bezprzedmiotowe, uznając, że organ uwzględnił skargę zgodnie z art. 54 § 3 p.p.s.a.Stan faktyczny
W dniu 24 lutego 2011 r. skarżący poinformowali organ nadzoru budowlanego o samowolach budowlanych na działce, której byli współwłaścicielami. Organ nie zawiadomił o wszczęciu postępowania, lecz prowadził czynności wyjaśniające. Po zażaleniu na bezczynność organu wyższego stopnia wyznaczył termin do załatwienia sprawy. Organ wydał decyzję dopiero po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego.Rozstrzygnięcie
Umorzył postępowanie sądowoadministracyjne.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Julia Szczygielska Sędziowie: Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz (spr.) Sędzia WSA Olga Białek Protokolant: Patrycja Kikosicka-Jędrzejczak po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 16 lutego 2012 r. sprawy ze skargi A M - C i A M na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ś w przedmiocie legalności budowy budynku gospodarczego postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne.
W dniu 24 lutego 2011 r. skarżący złożyli do organu nadzoru budowlanego pismo informujące o samowolach budowlanych na określonej działce. W kolejnym piśmie z dnia 1 marca 2011 r. skarżący domagali się od organu wszczęcia postępowania (postępowań) w sprawie tych samowoli i udokumentowali bycie współwłaścicielami tej działki wraz z inwestorem. Organ nie zawiadamiając o wszczęciu postępowania rozpoczął czynności wyjaśniające, w trakcie których przeprowadził liczne dowody z dokumentów, oględzin i zeznań lub oświadczeń świadków i współwłaścicieli działki.
Na skutek zażalenia skarżących na bezczynność organ wyższego stopnia wyznaczył organowi postanowieniem z dnia 26 lipca 2011 r. 30-dniowy termin do załatwienia sprawy. Po otrzymaniu postanowienia w dniu 29 lipca 2011 r. organ nadal nie zawiadamiając o wszczęciu postępowania administracyjnego, kontynuował postępowanie wyjaśniające. Pismem z dnia 7 września 2011 r. organ zawiadomił inwestora i skarżących, że po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego wszczął na wniosek skarżących szereg postępowań dotyczących określonych samowoli budowlanych. W zawiadomieniu wskazał, że w postępowaniach tych zostaną wykorzystane dowody zebrane przed ich wszczęciem i pouczył o treści art. 10 § 1 k.p.a. Następnie organ przeprowadził kolejne dowody.
W dniu 16 września 2011 r. wpłynęła do organu skarga do sądu administracyjnego na bezczynność.
Organ wniósł o oddalenie skargi, gdyż w dniu 10 października 2011 r. wydał decyzję.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W nin. sprawie organ prowadził postępowanie w sprawie samowolnej budowy budynku gospodarczego. Organ niewątpliwie pozostawał w bezczynności,
skoro organ wyższego stopnia nakazał mu wydanie decyzji do dnia
29 sierpnia 2011 r., zaś organ w dniu 10 marca 2011 r. zawiadomił inwestora o przeprowadzeniu dowodu z przesłuchania tej strony i w dniu 17 marca 2011 r. dokonał tej czynności dowodowej. Kolejno organ zawiadamiał strony o dalszych czynnościach dowodowych i przeprowadzał dowody. Nie miało więc znaczenia, że dopiero w dniu
7 września 2011 r. organ zawiadomił o wszczęciu postępowania i to na wniosek skarżących. Sąd stwierdza, że organ nadzoru budowlanego wszczął postępowanie w sprawie samowoli budowlanej oczywiście z urzędu i nastąpiło to w dniu
10 marca 2011 r. w którym zapoznał inwestora z pismami skarżących i zawiadomił go o terminie przesłuchania.
Organ zakończył to postępowanie decyzją umarzającą wydaną po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego.
W takiej sytuacji procesowej przyjmuje się, że organ w ramach samokontroli uwzględnił uzasadnioną skargę zgodnie z art. 54 § 3 p.p.s.a. Organ stwierdził jednocześnie, że jego bezczynność miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa.
Skutki procesowe wydania decyzji samokontrolnej określa art. 161 § 1 pkt 3 i art. 201
§ 1 p.p.s.a. Przepisy te przewidują umorzenie postępowania sądowego jako bezprzedmiotowego (skoro uwzględnienie skargi przez sąd mogło polegać zgodnie z art. 149 p.p.s.a. na zobowiązaniu organu do wydania decyzji, a to już nastąpiło) oraz zwrócenie skarżącemu kosztów procesu przez organ. Sąd nie orzekł o przyznaniu skarżącym kosztów, skoro ich w nin. postępowaniu nie ponieśli.
PM 15.03.2012 r.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło