II SAB/Wr 59/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi J.W. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę D. w sprawie ustalenia odszkodowania za wywłaszczone nieruchomości postanawia: odrzucić skargę w zakresie dotyczącym postępowania prowadzonego do dnia 20 października 2015 r. Pismem z dnia 28 IX 2019 r. J.W. (dalej: skarżący) wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę D. (dalej: organ) w sprawie ustalenia odszkodowania za wywłaszczone nieruchomości oznaczone geodezyjnie jako działki gruntu nr [...] i [...] położone w D. oraz nieruchomość składającą się z działek nr [...] , [...] i [...] w K., gmina B. W skardze skarżący wniósł o: stwierdzenie przewlekłości postępowania prowadzonego przez organ od dnia 19 III 2008 r.; stwierdzenie, że przewlekłe prowadzenie postępowania odszkodowawczego miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa; zobowiązanie organu do niezwłocznego zakończenia postępowania; podjęcie środków zapobiegających przewlekłości postępowania w przyszłości w niniejszej sprawie; przyznanie od organu kwoty 20 000 zł oraz o zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania sądowego. Odpowiadając na skargę Wojewoda D. wniósł o: 1) odrzucenie skargi w zakresie dotyczącym postępowania objętego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 20 X 2015 r. (II SAB/Wr 37/15), jako skargi dotyczącej sprawy prawomocnie osądzonej; 2) oddalenie skargi dotyczącej przewlekłości postępowania w pozostałym zakresie jako niezasadnej. Na uzasadnienie wniosku wyrażonego w pkt. I odpowiedzi na skargę podano, że sprawa przewlekłości postępowania organu w sprawie ustalenia odszkodowania z opisanego tytułu była już przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego. Wyrokiem z dnia 20 X 2015 r. sygn. akt II SAB/Wr 37/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zobowiązał organ do wydania decyzji w przedmiocie ustalenia na rzecz skarżącego odszkodowania (pkt I sentencji wyroku), stwierdził, że przewlekłość postępowania prowadzonego po dniu 27 XI 2012 r. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt II) oraz zasądził od organu na rzecz skarżącego kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania (pkt III). Prawomocnym wyrokiem z dnia 28 I 2016 r. sygn. akt II SAB/Wr 37/15 wskutek rozpoznania skargi kasacyjnej złożonej przez organ od opisanego wyżej wyroku, tutejszy Sąd uchylił pkt I wyroku z 20 X 2015 r. oraz umorzył postępowanie sądowoadministracyjne w części dotyczącej zobowiązania organu do wydania decyzji w przedmiocie ustalenia na rzecz skarżącego odszkodowania za wywłaszczone nieruchomości. W ocenie organu powyższe okoliczności wskazują że sprawa przewlekłości prowadzonego postępowania w przedmiocie ustalenia odszkodowania z opisanego tytułu w zakresie obejmującym okres do dnia 20 X 2015 r. została prawomocnie osądzona. Zdaniem organu, w tym przypadku mamy do czynienia ze stanem powagi rzeczy osądzonej (res iudicata), co wyklucza możliwość ponownego rozstrzygania w tym samym przedmiocie przez sąd administracyjny. Nie ma bowiem wątpliwości, że w przedstawionym zakresie występuje przedmiotowa i podmiotowa tożsamość sprawy prawomocnie osądzonej oraz sprawy objętej aktualnie wniesioną skargą. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić w zakresie dotyczącym postępowania prowadzonego do dnia 20 X 2015 r. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 VIII 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz.1302 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Na wstępie należy powiedzieć, że Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 20 X 2015 r. (sygn. akt II SAB/Wr 37/15) w pkt I sentencji wyroku zobowiązał organ do wydania decyzji w przedmiocie ustalenia na rzecz skarżącego odszkodowania, w pkt II stwierdził, że przewlekłość postępowania prowadzonego po dniu 27 XI 2012 r. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa zaś w pkt III zasądził od organu na rzecz skarżącego kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Po rozpoznaniu skargi kasacyjnej złożonej przez organ wyrokiem z dnia 28 I 2016 r. sygn. akt II SAB/Wr 37/15 Sąd uchylił pkt I wyroku z 20 X 2015 r. oraz umorzył postępowanie sądowoadministracyjne w części dotyczącej zobowiązania organu do wydania decyzji w przedmiocie ustalenia na rzecz skarżącego odszkodowania za wywłaszczone nieruchomości. Z uzasadnienia tego wyroku wynika, że w dniu 28 X 2014 r. organ wydał decyzję orzekającą na rzecz J. W. odszkodowanie z tytułu wywłaszczenia nieruchomości położonych na terenie gminy B.: działki nr [...] i [...] AM[...] (obręb D.) i działki nr [...],[...] i [...], AM-[...] (obręb K.). W konsekwencji Sąd stwierdził, że w sprawie wskazana przez organ podstawa kasacyjna jest oczywiście uzasadniona i na podstawie art. 179a p.p.s.a. uchylił pkt I zaskarżonego wyroku z dnia 28 X 2015 r. oraz umorzył postępowanie sądowoadministracyjne w zakresie dotyczącym zobowiązania organu do wydania decyzji. Wobec tego należy stwierdzić, że zgodnie z przepisem art. 168 § 1 w związku z art. 171 p.p.s.a. pkt II i III wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 20 X 2015 r. sygn. akt II SAB/Wr 37/15 są prawomocne zaś wyrok korzysta w tym zakresie z powagi rzeczy osądzonej. Należy bowiem zauważyć, że jeśli skarga dotyczy sprawy pomiędzy tymi samymi stronami, która została już prawomocnie osądzona (res iudicata), mamy do czynienia z powagą rzeczy osądzonej, co wyklucza możliwość ponownego merytorycznego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy w tym zakresie. Konsekwencją procesową faktu, że prawomocny wyrok korzysta z powagi rzeczy osądzonej, jest to, że nie można skutecznie wszcząć postępowania w tym samym przedmiocie i między tymi samymi stronami. Nie ulega wątpliwości, że o tożsamości sprawy sądowoadministracyjnej przesądzają przesłanki podmiotowe i przedmiotowe, które muszą wystąpić łącznie. Dla wyznaczenia tożsamości sprawy sądowoadministracyjnej przesądzające znaczenie ma aspekt przedmiotowy (zob. B. Adamiak, Przesłanki tożsamości sprawy sądowoadministracyjnej, Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego z 2007 r. nr 1). Z akt sprawy wynika również, że katalog stron obu postępowań sądowoadministracyjnych jest tożsamy. W związku z tym stwierdzić należy, że skargą częściowo objęte jest postępowanie administracyjne, które podlegało kontroli sądowoadministracyjnej w sprawie zakończonej wspomnianym wyrokiem z dnia 20 X 2015 r. Kontrolą sądowoadministracyjną w niniejszej sprawie objęte może być wyłącznie postępowanie administracyjne prowadzone przez organ po wydaniu wspomnianego wyroku z dnia 20 X 2015 r. Wobec powyższego, okoliczności przywołane powyżej obligowały Sąd do odrzucenia skargi w zakresie dotyczącym postępowania prowadzonego do dnia 20 X 2015 r. na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a.