II SAB/Wr 592/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący Asesor WSA Marta Pawłowska (spr.) po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 17 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi V. K. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 11 kwietnia 2025 r. skarżący reprezentowany przez pełnomocnika wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 14 maja 2025 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi ujawnionych na etapie jej wstępnego badania, przez: 1) złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi zawierającego oświadczenie, którym z podmiotów wymienionych z art. 35 p.p.s.a. jest; 2) oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku – adresu do doręczeń strony skarżącej; 3).oznaczenie przedmiotu sprawy, tj. sprecyzowanie czy skarga oprócz bezczynności (jak wskazano na wstępie skargi) dotyczy również przewlekłości (jak wskazano w nagłówku skargi). Również zarządzeniem z dnia 14 maja 2025 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. W wydanych zarządzeniach zakreślono termin na ich wykonanie wynoszący 7 dni oraz rygor odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (karta 21 akt sądowych), przesyłka zawierająca wezwania do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi została doręczona w dniu 29 maja 2025 r. Termin do uzupełnienia braków upłynął z dniem 5 czerwca 2025 r. (czwartek). Wezwania pozostały bezskuteczne, braki skargi nie zostały uzupełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1a i pkt 1d ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. dalej jako: "p.p.s.a."), pismo strony powinno zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie — oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku, adresu do doręczeń, lub siedziby i adresów stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników oraz oznaczenie przedmiotu sprawy. Według § 3 przywołanego przepisu, do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego uwierzytelniony odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Z kolei art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ten przepis należy odczytywać w kontekście regulacji art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd zobligowany jest odrzucić skargę w sytuacji, gdy jej braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie. Natomiast według treści art. 230 § 1 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Zgodnie z przyjętymi standardami proceduralnymi brak opłaty sądowej w formie wpisu traktowany jest jako szczególny brak formalny skargi, którego stwierdzenie obliguje Sąd do wezwania strony skarżącej do uiszczenia wpisu w podanej kwocie, w ustawowym terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Taki bowiem skutek zaniechania w tym zakresie ustala przepis art. 220 § 3 p.p.s.a Mając zatem na uwadze stan faktyczny sprawy i fakt, że pełnomocnik skarżącego, mimo zakreślonego terminu, nie uzupełnił braków formalnych i fiskalnych skargi, złożona skarga podlegała odrzuceniu, co orzeczono w postanowieniu, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.