II SAB/Wr 60/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Siedlecka Sędziowie Sędzia NSA Halina Kremis Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak (sprawozdawca) Protokolant Małgorzata Boaro po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 25 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi R. B. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. w przedmiocie prac polegających na odkopaniu i rozbiórce zbiorników na olej opałowy postanawia: I. umorzyć postępowanie; II. zasądzić od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. na rzecz skarżącego kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia 16 lutego 2010 r. skarżący R. B. wniósł do D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. zażalenie w trybie art. 37 kpa na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. w przedmiocie prac polegających na odkopaniu i rozbiórce zbiorników na olej opałowy, zlokalizowanych na działce przy ul. K. [...] w O. D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. – stwierdzając, że działania organu powiatowego ograniczyły się jedynie do przeprowadzenia w dniu [...] r. kontroli na wyżej wymienionej działce – postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] uznał wyżej wymienione zażalenie za uzasadnione i wyznaczył Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w O. 30-dniowy termin (licząc od dnia otrzymania postanowienia) celem właściwego, zgodnego z obowiązującym porządkiem prawnym załatwienia sprawy. Pismem z dnia [...] r. R. B. wniósł skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. w wyżej opisanym przedmiocie zaznaczając, że pomimo upływu terminu wyznaczonego przez D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. nie załatwił sprawy. W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu organ podał, że obecnie jest zakończone postępowanie egzekucyjne w sprawie nakazu rozbiórki pawilonu handlowego zlokalizowanego na działce nr [...] AM-[...] obręb O. Grzywna w celu przymuszenia wykonania rozbiórki została przez Urząd Skarbowy w O. wyegzekwowana poprzez zajęcie rachunku bankowego zobowiązanego. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. oświadczył, że nie może przystąpić do realizacji wykonania zastępczego, gdyż zobowiązany przedłożył dokumenty świadczące o tym, że może zachodzić konieczność wznowienia postępowania w sprawie samowolnie wybudowanego pawilonu. Wobec powstałych wątpliwości sprawa została skierowana do Prokuratury Rejonowej w O. Organ zaznaczył, iż w stosunku do przedmiotowego obiektu zostały wydane decyzje, od których R. B. wniósł odwołania, które przesłano do D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. Powiatowy Inspektor podał, że w związku z wykonaniem prac budowlanych niezgodnie z zatwierdzoną dokumentacją i wydanym w tym zakresie pozwoleniem zostało wydane prawomocne i ostateczne postanowienie nr [...] z dnia [...]r. Organ poinformował, że nie można było dotrzymać 30-dniowego terminu wyznaczonego przez D.Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, gdyż dokumenty pocztą zwrotną zostały dostarczone do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w O. w dniu [...] r., a R. B. w trybie art. 36 § 2 kpa został powiadomiony o przesunięciu terminu załatwienia sprawy. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O., powołując jako podstawę prawną rozstrzygnięcia art. 104 § 1 i art. 105 § 1 kpa oraz art. 83 ust. 1 Prawa budowlanego, umorzył postępowanie administracyjne w sprawie rozebrania zbiorników paliwowych zlokalizowanych na działce nr [...] AM-[...] w O. przy ul. K.[...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Rozpatrując skargę wniesioną na bezczynność organu administracji publicznej, a więc w trybie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), kontrola sądowa ograniczona jest wyłącznie do ustalenia, czy skarga została wniesiona w sprawie, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, czy strona skarżąca wyczerpała środki przewidziane w art. 37 kpa oraz czy zwłoka w wydaniu decyzji przekracza terminy określone w art. 35 kpa. Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie. Kontrola Sądu nie obejmuje natomiast prawidłowości działań podejmowanych przez organ administracyjny, ani zgodności z prawem ewentualnie zapadłych rozstrzygnięć. Sprawy wymienione w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi to takie, w których powinna być wydana decyzja administracyjna, albo postanowienie, na które służy zażalenie lub kończące postępowanie, a także rozstrzygające sprawę co do istoty, czy też postanowienie mające zapaść w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz w których mają być wydane nie wymienione wyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Sprawa prowadzona w przedmiocie prac polegających na odkopaniu i rozbiórce zbiorników na olej opałowy jest sprawą wymienioną w art. 3 § 2 pkt 1-4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W rozpatrywanej sprawie skarżący przed wniesieniem skargi wyczerpał środki przewidziane w art. 37 kpa. Mając na względzie wydanie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. w dniu [...] r. decyzji nr[...] , stwierdzić trzeba, że obecnie trudno mówić o bezczynności organu, gdyż ustała ona z chwilą podjęcia wskazanej wyżej decyzji. Niemniej jednak bezczynność taka zachodziła w chwili wniesienia skargi, a wydane rozstrzygnięcie uznać należy za faktyczne uwzględnienie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. skargi na bezczynność tego organu, ponieważ zapadło ono po jej wniesieniu przez skarżącego. W tym stanie rzeczy stwierdzić trzeba, że w rozpatrywanej sprawie wydanie wyroku stało się zbędne, a zatem - zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - należało umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu. Wobec uznania, że wydane przez organ rozstrzygnięcie zostało podjęte w trybie art. 54 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stosownie do art. 201 § 1 tej ustawy skarżącemu przysługiwał zwrot kosztów postępowania od organu administracyjnego, jako że w chwili wnoszenia skargi była ona w pełni uzasadniona.