II SAB/Wr 61/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.J. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. w przedmiocie wykonania przyłącza energetycznego postanawia umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w dniu 16 września 2010 r. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. w przedmiocie wykonania przyłącza energetycznego złożyła J.J. wnosząc o zobowiązanie tego organu do wydania decyzji we wskazanej sprawie w terminie 14 dni oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta W. wniósł o umorzenie niniejszego postępowania z uwagi na jego bezprzedmiotowość, wywodząc, że w rozpoznawanej sprawie organ podjął w dniu[...] r. (Nr[...]) decyzję umarzającą postępowanie w sprawie robót budowlanych, związanych z wykonaniem przyłącza energetycznego na nieruchomości przy ul. J. [...] we W. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 powyższej ustawy). W niniejszej sprawie istotne jest to, że w dacie orzekania istniała już w obrocie prawnym decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. z dnia [...] r. (Nr[...]) umarzająca postępowanie w sprawie robót budowlanych, związanych z wykonaniem przyłącza energetycznego na nieruchomości przy ul. J. [...] we W. Oznacza to więc, że w momencie rozpoznawania skargi przez Sąd, organ nie pozostawał już w bezczynności, a zatem postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe i jako takie podlegało umorzeniu na podstawie wskazanego powyżej przepisu. W tym kontekście trzeba dodać, iż powyższe znajduje nadto swoje uzasadnienie w judykaturze, a dla przykładu należy przywołać wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, z dnia 31 sierpnia 2006 r. (sygn. akt I SAB/Ol 3/06, LEX nr 237485), w którym tenże sąd podkreślił, że jeśli w momencie rozpoznania przez Sąd skargi organ nie pozostaje już w bezczynności, to postępowanie sądowe podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd bowiem, skoro organ w bezczynności już nie pozostawał, nie może zastosować trybu przewidzianego w art. 149 tej ustawy, to znaczy w przypadku uznania zasadności skargi zobowiązać organ do wydania w zakreślonym terminie decyzji w sprawie. Co więcej, również Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 26 listopada 2008 r. (sygn. akt I OPS 6/08) przyjął, że przepis art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu – w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a tej ustawy – organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności. Na marginesie powyższych rozważań wypada nadto podkreślić, iż Sąd administracyjny w sprawie o bezczynność organu nie ma kompetencji do badania legalności wydanego przez organ orzeczenia, bowiem jego kontrola w tym zakresie może mieć miejsce w toku postępowania sądowoadministracyjnego w sytuacji jego zaskarżenia do Sądu. Mając zatem powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzekł jak w sentencji postanowienia.