II SAB/Wr 62/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Alicja Palus Sędzia NSA - Halina Kremis /sprawozdawca/ Sędzia WSA - Anna Siedlecka Protokolant - Magda Mikus po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 9 marca 2010 r. sprawy ze skargi B. J. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy S. w przedmiocie udostępnienia informacji o środowisku i jego ochronie I. zobowiązuje Burmistrza Miasta i Gminy S. do rozpatrzenia w terminie 14 dni wniosku skarżącego z dnia 22 października 2009 r. w zakresie tiretu pierwszego w sposób prawem przewidziany; II. umarza postępowanie sądowe w pozostałym zakresie; III. zasądza od Burmistrza Miasta i Gminy S. na rzecz skarżącego kwotę 50 złotych /słownie: pięćdziesiąt/ tytułem kosztów postępowania. Wnioskiem z dnia 22 października 2009 r. B. J. zwrócił się na podstawie art. 8 w związku z art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227, ze zm. powoływanej dalej jako UOOŚ) do Burmistrza Miasta i Gminy S. o udostępnienie informacji o środowisku i jego ochronie w postaci ogłoszeń o podaniu do publicznej wiadomości (kopii ogłoszenia lub obwieszczenia prasowego, kopii ogłoszenia lub obwieszczenia zamieszczonego w siedzibie organu właściwego w sprawie, kopii ogłoszenia lub obwieszczenia zamieszczonego w Biuletynie Informacji Publicznej) informacji o: - przystąpieniu do sporządzania gminnego programu ochrony środowiska i gminnego planu gospodarki odpadami, -wszczęciu postępowania w sprawie strategicznej oceny oddziaływania na środowisko projektu gminnego programu ochrony środowiska i projektu gminnego planu gospodarki odpadami. W odpowiedzi na wniosek, pismem z dnia 4 listopada 2009 r. nr [...] Burmistrz Miasta i Gminy S. przekazał kopię ogłoszenia zamieszczonego w Biuletynie Informacji Publicznej, kopię ogłoszenia zamieszczonego na tablicy ogłoszeń w siedzibie organu, kopię obwieszczenia zamieszczonego w prasie oraz kopię karty informacyjnej. Pismem z dnia 12 grudnia 2009 r. B.J. skierował do Burmistrza Miasta i Gminy S. wezwanie do usunięcia prawa wskazując, że udostępnione informacje nie są tymi o które wnioskował tj. ogłoszeniem o podaniu do publicznej wiadomości (w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 11 UOOŚ) informacji, wymaganych w art. 39 ust 1 pkt 1 UOOŚ, o przystąpieniu do opracowywania projektu dokumentu i o jego przedmiocie, czyli o przystąpieniu do sporządzania gminnego programu ochrony środowiska i gminnego plany gospodarki odpadami, a także wszczętego na podstawie art. 61 § 1 k.p.a. w związku z art. 46 pkt 2 i art. 3 ust. 1 pkt 14 UOOŚ postępowania w sprawie strategicznej oceny oddziaływania na środowisko dla gminnego programu ochrony środowiska i gminnego plany gospodarki odpadami. Zdaniem wzywającego do usunięcia naruszenia prawa udostępnione przez organ administracji informacje nie spełniają wymogów zakresu informacji, o które wnioskował, gdyż dotyczą dokumentów i informacji określonych w art. 39 ust 1 pkt 2-5 UOOŚ tj. obwieszczenia o możliwościach zapoznania się z niezbędną dokumentacją sprawy oraz o miejscu, w którym jest ona wyłożona do wglądu; możliwości składania uwag i wniosków; sposobie i miejscu składania uwag i wniosków, ze wskazaniem co najmniej 21-dniowego termin ich składania; organie właściwym do rozpatrzenia uwag i wniosków w sprawie dotyczącej gminnego programu ochrony środowiska i gminnego planu gospodarki odpadami, a także kart informacyjnych o gotowych projektach programu ochrony środowiska i planu gospodarki odpadami dla gminy S., których umieszczenie w publicznie dostępnych wykazach danych o środowisku i jego ochronie jest obligatoryjne przed skierowaniem ich do prac z udziałem społeczeństwa, na podstawie art. 21 ust 2 pkt 2 UOOŚ. Skarżący podał, że umieszczenie przedłożonych kart w publicznie dostępnych wykazach o dokumentach zawierających informacje o środowisku i jego ochronie nie spełnia wymogów art. 39 ust 1 pkt 1 UOOŚ o podaniu do publicznej wiadomości o przystąpieniu do opracowywania projektu dokumentu i o jego przedmiocie, gdyż dotyczy gotowego już projektu dokumentu. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenie prawa, pismem z dnia 23 listopada 2009 r. Burmistrz Miasta i Gminy S. poinformowała, że udostępnione zostały informacje w postaci wszystkich sporządzonych ogłoszeń zamieszczonych w prasie, w siedzibie urzędu oraz w Biuletynie Informacji Publicznej, których treść mówi o możliwości zapoznania się z dokumentacją projektu Programu Ochrony Środowiska i Planu Gospodarki Odpadami dla Gminy S. wraz z prognozami oddziaływania na środowisko ustaleń projektów ww. dokumentów w ramach strategicznej oceny oddziaływania na środowisko oraz opinią Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska we W. i postanowieniem Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W., wskazując miejsce oraz formę i termin składania uwag i wniosków. Pismem z dnia 6 grudnia 2009r. B.J. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność oraz naruszenie prawa do informacji o środowisku i jego ochronie przez Burmistrza Miasta i Gminy S.. Skarżący zarzucił organowi administracyjnemu naruszenie prawa materialnego poprzez brak udostępnienia informacji o środowisku i jego ochronie w postaci kopii ogłoszeń o podaniu do publicznej wiadomości w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 11 UOOŚ informacji wymaganych w art. 39 ust 1 pkt 1 UOOŚ o przystąpieniu do opracowywania projektu dokumentu i o jego przedmiocie, czyli o przystąpieniu do sporządzania gminnego programu ochrony środowiska i gminnego plany gospodarki odpadami, a także wszczętego na podstawie art. 61 § 1 kpa w związku z art. 46 pkt 2 i art. 3 ust. 1 pkt 14 UOOŚ postępowania w sprawie strategicznej oceny oddziaływania na środowisko dla gminnego programu ochrony środowiska i gminnego plany gospodarki odpadami. W ocenie skarżącego organ administracji pismem nr [...] z dnia 4 listopada 2009 r. udostępnił "jakieś" informacje, natomiast nie te o które wnioskował, mimo iż art. 15 ust. 1 UOOŚ obliguje do udostępnienia informacji w formie określonej we wniosku. Zdaniem skarżącego udostępnione informacje są dokumentami określonymi w art. 39 ust 1 pkt 2-5 UOOŚ i dotyczą możliwości zapoznania się z niezbędną dokumentacją sprawy oraz o miejscu, w którym jest ona wyłożona do wglądu; możliwości składania uwag i wniosków; sposobie i miejscu składania uwag i wniosków, ze wskazaniem co najmniej 21-dniowego termin ich składania; organie właściwym do rozpatrzenia uwag i wniosków, a także kart informacyjnych o gotowych projektach programu ochrony środowiska i planu gospodarki odpadami dla gminy S., których umieszczenie w publicznie dostępnych wykazach danych o środowisku i jego ochronie jest obligatoryjne przed skierowaniem ich do prac z udziałem społeczeństwa, na podstawie art. 21 ust 2 pkt 2 UOOŚ. W ocenie skarżącego umieszczenie przedłożonych kart w publicznie dostępnych wykazach o dokumentach zawierających informacje o środowisku i jego ochronie nie spełnia wymogów art. 39 ust 1 pkt 1 UOOŚ o podaniu do publicznej wiadomości o przystąpieniu do opracowywania projektu dokumentu i o jego przedmiocie, gdyż dotyczy gotowego już projektu dokumentu. Ponadto, skarżący zarzucił Burmistrzowi naruszenie prawa procesowego, wskazując że organ administracji, do którego skierowano wniosek o udostępnienie informacji o środowisku i jego ochronie zobowiązany jest do udostępnienia informacji o środowisku i jego ochronie (art. 8 UOOŚ), ewentualnie może wydłużyć termin realizacji wniosku, albo wezwać do uzupełnienia braków we wniosku (art. 14 ust. 2 UOOŚ) lub wydać decyzję o odmowie udostępnienia informacji (art. 20 ust. 1 UOOŚ). Skarżący podniósł, że Burmistrz nie udostępnił wnioskowanej informacji o środowisku i jego ochronie, nie wezwał do uzupełnienia wniosku, ani nie odmówił w drodze decyzji udostępnienia informacji o środowisku i jego ochronie. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie, wskazując że w sprawie spór dotyczy nie tyle wykonania obowiązku udostępnienia żądanej przez skarżącego informacji lecz interpretacji obowiązków nałożonych na organ administracyjny przeprowadzający procedurę strategicznej oceny oddziaływania na środowisko. Zdaniem organu administracyjnego rozstrzygnięciu tego sporu służą inne przepisy niż art. 8 UOOŚ, zgodnie z którym organy administracji są obowiązane do udostępniania znajdujących się w ich posiadaniu informacji o środowisku i jego ochronie. Odpowiadając na skargę organ administracyjny podkreślił, że w sprawie nie odmówił udzielenia informacji, udzielił jej jednak zgodnie ze stanem faktycznym wypełniając tym samym swoje obowiązki wynikające z ustawy. Na rozprawie w dniu 9 marca 2010 r. skarżący cofną skargę w części dotyczącej postępowania w sprawie strategicznej oceny dla gminnego programu ochrony środowiska i gminnego programu gospodarowania odpadami (strona 3 skargi werset 8 w związku z niestosowaniem w tej kwestii przepisów kpa). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, sprawowaną pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle obowiązujących przepisów prawa wojewódzki sąd administracyjny, w zakresie swojej kognicji, orzeka między innymi w przedmiocie skarg na bezczynność organów administracji (art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. dalej zwana p.p.s.a.), oceniając postępowanie organów z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. W piśmiennictwie przyjmuje się, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub, gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem stosownego aktu lub nie podejmuje czynności (zob. Woś, H. Krysiak-Molczyk i M. Romańska, Komentarz do ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2005, s. 86). Wniesienie skargi na "milczenie władzy" jest przy tym uzasadnione nie tylko w przypadku niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także w przypadku odmowy wydania aktu mimo istnienia w tym względzie ustawowego obowiązku, choćby organ mylnie sądził, że załatwienie sprawy nie wymaga wydania aktu (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 37). Dla uznania bezczynności konieczne jest zatem ustalenie, że organ administracyjny zobowiązany był na podstawie przepisów prawa do wydania decyzji lub innego aktu albo do podjęcia określonych czynności. Przedmiotem skargi jest bezczynność w zakresie udostępnienia informacji o środowisku i jego ochronie na podstawie ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Ustawa ta w kompleksowy sposób, odrębny od ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.) reguluje procedurę udostępniania informacji o środowisku i jego ochronie. Dostęp do informacji o środowisku i jego ochronie jest konstytucyjną zasadą zagwarantowaną w Konstytucji w art. 61 ust. 1 oraz art. 74 ust. 3. Poza Konstytucją zasadę dostępu do informacji o środowisku gwarantuje Konwencja z Aarhus z dnia 25 czerwca 1998 r. o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska (Dz. U. z 2003 r. Nr 78, 706). W doktrynie prawa ochrony środowiska zwraca się uwagę na dwa aspekty prawa do informacji o środowisku: bierny i czynny. Bierny polega na udostępnianiu informacji będących w posiadaniu organu na żądanie. Czynny występuje w dwóch w dwóch sytuacjach: gdy organ administracji specjalnie gromadzi i przetwarza dane w celu udostępnienia ich społeczeństwu oraz wówczas, gdy przygotowane przez siebie informacje podaje do wiadomości opinii publicznej (Z. Bukowski, Prawo ochrony środowiska w Unii Europejskiej, Warszawa 2007 r., s. 43). Regulacja dotycząca udostępniania informacji o środowisku i jego ochronie przyznaje każdemu prawo do informacji o środowisku i jego ochronie. Organy administracji są obowiązane do udostępnienia każdemu informacji o środowisku i jego ochronie znajdujących się w ich posiadaniu lub które są dla nich przeznaczone. W art. 9 ust. 1 pkt 1-6 UOOŚ wyliczono enumeratywnie informacje, które podlegają udostępnieniu. Zgodnie z regulacją procesową zawartą w ustawie z 3 października 2008 r. skierowanie pisemnego wniosku o udzielenie informacji powinno skutkować podjęciem przez organ administracyjny jednej z następujących czynności: 1) udzieleniem informacji jako czynności o charakterze materialno – technicznym; 2) jeżeli wniosek dotyczy informacji nieznajdującej się w posiadaniu organu administracji, niezwłocznym, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku: - przekazaniu wniosku organowi administracji, w którego posiadaniu znajduje się żądana informacja i powiadomienie o tym wnioskodawcy; - zwróceniu wniosku wnioskodawcy, jeżeli nie można ustalić organu; 3) jeżeli wniosek jest sformułowany w sposób zbyt ogólny, niezwłocznym, jednak nie później niż w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku, wezwaniu wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku, z jednoczesnym udzieleniem stosownych wyjaśnień, w szczególności dotyczących informacji o możliwości skorzystania z publicznie dostępnych wykazów, o których mowa w art. 21 ust. 1 UOOŚ; 4) w przypadku braku możliwości udostępnienia informacji o środowisku i jego ochronie w sposób lub w formie określonych we wniosku, powiadomienie pisemne podmiotu żądającego informacji w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazaniem, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona. Jeżeli w terminie 14 dni od dnia otrzymania takiego powiadomienia podmiot żądający informacji nie złoży wniosku w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, wydaniu decyzji o odmowie udostępnienia informacji w sposób lub w formie określonych we wniosku; 5) jeżeli wystąpiły okoliczności o których mowa w art. 16 ust. 1 UOOŚ – obligatoryjne podstawy odmowy udostępnienia wnioskowanych informacji lub w art. 17 UOOŚ - fakultatywne podstawy odmowy udostępnienia wnioskowanych informacji wydaniem decyzji administracyjnej w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji o środowisku i jego ochronie art. 20 ust 1 UOOŚ. Zgodnie z art. 16 ust. 1 UOOŚ organ administracji nie udostępnia informacji o środowisku i jego ochronie, jeżeli informacje dotyczą: 1) danych jednostkowych uzyskiwanych w badaniach statystycznych statystyki publicznej chronionych tajemnicą statystyczną, o której mowa w ustawie z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz. U. Nr 88, poz. 439, z późn. zm.); 2) spraw objętych toczącym się postępowaniem sądowym, dyscyplinarnym lub karnym, jeżeli udostępnienie informacji mogłoby zakłócić przebieg postępowania; 3) spraw będących przedmiotem praw autorskich, o których mowa w ustawie z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 90, poz. 631, z późn. zm.), lub patentowych, o których mowa w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117, z późn. zm.), jeżeli udostępnienie informacji mogłoby naruszyć te prawa; 4) danych osobowych, o których mowa w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926, z późn. zm.), dotyczących osób trzecich, jeżeli udostępnienie informacji mogłoby naruszać przepisy o ochronie danych osobowych; 5) dokumentów lub danych dostarczonych przez osoby trzecie, jeżeli osoby te, nie mając obowiązku ich dostarczenia i nie mogąc być takim obowiązkiem obciążone, dostarczyły je dobrowolnie i złożyły zastrzeżenie o ich nieudostępnianiu; 6) dokumentów lub danych, których udostępnienie mogłoby spowodować zagrożenie dla środowiska lub bezpieczeństwa ekologicznego kraju; 7) informacji o wartości handlowej, w tym danych technologicznych, dostarczonych przez osoby trzecie i objętych tajemnicą przedsiębiorstwa, jeżeli udostępnienie tych informacji mogłoby pogorszyć konkurencyjną pozycję tych osób i złożyły one uzasadniony wniosek o wyłączenie tych informacji z udostępniania; 8) przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, realizowanych na terenach zamkniętych, co do których nie prowadzi się postępowania z udziałem społeczeństwa, zgodnie z art. 79 ust. 2; 9) obronności i bezpieczeństwa państwa. Natomiast na podstawie art. 17 UOOŚ organ administracji może odmówić udostępnienia informacji o środowisku i jego ochronie, jeżeli: 1) wymagałoby to dostarczenia dokumentów lub danych będących w trakcie opracowywania; 2) wymagałoby to dostarczenia dokumentów lub danych przeznaczonych do wewnętrznego komunikowania się; 3) wniosek jest w sposób oczywisty niemożliwy do zrealizowania; 4) wniosek jest sformułowany w sposób zbyt ogólny. W świetle przedstawionej regulacji z bezczynnością organu w zakresie dostępu do informacji o środowisku i jego ochronie mamy do czynienia wówczas, gdy organ milczy wobec wniosku o udzielenie informacji poprzez brak udostępnienia informacji ewentualnie podjęcia jednej z wymienionych wyżej czynności naprawczych bądź też w przypadku braku wydania decyzji o odmowie udzielenia informacji. Analiza treści wniosku skarżącego z dnia 22 października 2009 r. w kontekście złożonej przez wnioskodawcę skargi na bezczynność organu wymaga stwierdzenia, że rację ma skarżący jedynie w tym zakresie w którym zarzuca organowi administracyjnemu naruszenie przepisów procesowych dotyczących udostępniania informacji o środowisko. Słusznie skarżący zwrócił uwagę na nieprzewidzianą w ustawie z dnia 3 października 2008 r. reakcję organu administracyjnego, który w odpowiedzi na sporządzone przez skarżącego wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, pismem procesowym z dnia 23 listopada 2009 r. nr [...] udzielił odpowiedzi, wskazując na niemożność uczynienia zadość żądaniu z powodu braku wnioskowanych dokumentów. Zgodzić się należy z autorem skargi, że w świetle przedstawionej regulacji prawnej swoboda organu administracyjnego została ograniczona do wskazanych wyżej czynności, spośród których ustawa przewiduje: czynność udostępnienia informacji o środowisku i jego ochronie, ewentualnie możliwość wydłużyć termin realizacji wniosku, albo wezwanie do uzupełnienia braków we wniosku lub wydanie decyzji o odmowie udostępnienia informacji. Ustawa nie przewiduje natomiast takiej formy postępowania z jaką mamy do czynienia w sprawie. W ocenie Sądu, wbrew intencji autora skargi, w rozpoznawanej sprawie niedopuszczalne było badanie prawidłowości procedowania przez organ administracyjny w zakresie przeprowadzania strategicznej oceny oddziaływania na środowisko. Należy mieć na uwadze, że przedmiotem zaskarżenia jest bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy S. w udzieleniu informacji, objętych wnioskiem z dnia 22 października 2009 r. Rozpoznając skargę na bezczynność w przedmiocie udzielenia informacji o środowisku, sąd administracyjny bada jedynie, czy organ zobowiązany do udostępnienia informacji o środowisku wywiązał się z tego obowiązku, czy też pozostaje w zwłoce w załatwieniu wniosku osoby ubiegającej się o udostępnienie takiej informacji. Sąd w takiej sprawie nie jest natomiast uprawniony do dokonywania oceny, czy udostępniona dokumentacja jest z punku widzenia prawa prawidłowa i pełna. Oceną sądu nie jest bowiem objęta kwestia poprawności pod względem przepisów prawa przeprowadzenia strategicznej oceny oddziaływania na środowisko, a co za tym idzie jakości udzielonych informacji, a jedynie to, czy zostały one udzielone. Przedmiotem takiej sprawy jest bowiem wyłącznie to, czy organ pozostaje w bezczynności, a nie to czy udostępnione przez organ dokumenty są tymi którymi powinien dysponować organ i które zostały objęte obowiązkiem udostępnienia. Stanowisko takie zostało wyrażone w wyroku NSA OZ we Wrocławiu z 10 września 2002 r., II SAB/Wr 78/02 (Dostęp do informacji publicznej, I. Kamińska, M. Rozbicka- Ostrowska LexixNexis Wa-wa 2007 str.134) i zasługuje ono na pełną akceptację. Uzasadnia to specyfika postępowania w sprawie bezczynności. Otóż w myśl art.149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Fakt, iż udzielona przez organ informacja nie satysfakcjonuje skarżącego nie może być traktowany jako bezczynność w załatwieniu jego wniosku. Jak już bowiem wskazano przy orzekaniu w sprawie ze skargi na bezczynność organu, sąd nie przeprowadza kontroli określonego aktu lub czynności danego organu, lecz biorąc za podstawę stan faktyczny i prawny danej sprawy rozstrzyga, czy istotnie organ pozostaje w bezczynności. Reasumując jeszcze raz trzeba podkreślić, że rozpatrując przedmiotową skargę ocenie Sądu nie podlegała kwestia prawidłowości zgromadzonej przez organ dokumentacji związanej z przeprowadzaniem strategicznej oceny oddziaływania na środowisko, a jedynie to, czy zawnioskowane dokumenty zawierające informację o środowisku zostały udostępnione ewentualnie i czy organ dochował omówionych wyżej wymogów ustawowych dotyczących m.in. odmowy udostępnienia informacji. W zaistniałym stanie rzeczy skargę należało uznać za uzasadnioną i - mając na uwadze treść art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270) - konieczne stało się zobowiązanie przez Sąd Burmistrza Miasta i Gminy S. do załatwienia w terminie 14 dni wniosku skarżącego z dnia 22 października 2009 r. w zakresie tiretu pierwszego w sposób przewidziany ustawą z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Nie przesądzając sposobu załatwienia wniosku organ administracyjny powinien rozważyć, czy w przypadku w którym żądanych informacji nie posiada, a zatem nie mogąc uczynić zadość żądaniu skarżącego, które jest w sposób oczywisty niemożliwe do zrealizowania, nie powinna zostać wydana decyzja administracyjnej na podstawie art. 17 pkt 3 UOOŚ. Zgodnie z art. 286 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu pierwszej instancji akta administracyjne sprawy zwraca się organowi administracji publicznej załączając odpis orzeczenia ze stwierdzeniem jego prawomocności, a termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia akt organowi. Na rozprawie w dniu 9 marca 2010 r. skarżący cofnął skargę w zakresie tiretu 2 skargi i w tym zakresie postępowanie sądowoadministracyjne podlegało umorzeniu. Umorzenie postępowania sądowego nie rozciąga się natomiast na postępowanie prowadzone przed organem administracyjnym. W tym zakresie organ administracyjny powinien rozważyć zasadność zwrócenia się do skarżącego o złożenie oświadczenia dotyczącego zmiany treści wniosku zawartego w piśmie z dnia 22 października 2009 r. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania nastąpiło na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270).