II SAB/Wr 669/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Malwina Jaworska-Wołyniak po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 1 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. S. o wznowienie postępowania zakończonego nieprawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 maja 2024 r., sygn. akt II SAB/Wr 142/24 postanawia: odrzucić skargę. W dniu 08.07.2024 r. H. S. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę o wznowienie postępowania zakończonego nieprawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27.05.2024 r., sygn. akt II SAB/Wr 142/24. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, zważył co następuje: Zgodnie z art. 270 ustawy z 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935) - dalej jako: "p.p.s.a." można żądać wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Przypadki stanowiące podstawy skargi o wznowienie postępowania zostały wyczerpująco wyliczone w art. 271-273 p.p.s.a. Merytoryczne rozpoznanie skargi o wznowienie postępowania poprzedzone jest każdorazowo oceną jej dopuszczalności. W dalszej kolejności sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w trzymiesięcznym terminie, o którym mowa w art. 277 p.p.s.a. i czy opiera się ona na ustawowej podstawie wznowienia (tzw. badanie wstępne). W przypadku braku spełnienia jednego z tych wymagań, sąd skargę o wznowienie postępowania odrzuca, o czym stanowi art. 280 § 1 p.p.s.a. Zgodnie zaś z art. 276 zd. 1 p.p.s.a., do skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy niniejszego działu nie stanowią inaczej. Z powołanych powyżej regulacji prawnych bezsprzecznie wynika, że skarga o wznowienie postępowania sądowego jest dopuszczalna jedynie od orzeczeń prawomocnych, a więc takich, których nie można wzruszyć w toku instancji. Stosownie bowiem do treści art. 168 p.p.s.a. orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. Dopiero zatem, gdy orzeczenie jest prawomocne może zacząć biec termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowego przewidziany w art. 277 p.p.s.a. Zaakcentować należy, że orzeczenie, którego wznowienia domaga się strona, powinno być prawomocne w dniu złożenia skargi o wznowienie postępowania (por. postanowienie NSA z 17.02.2012 r., sygn. akt I OSK 210/12). Oznacza to, że bieg terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowego nie może rozpocząć się wcześniej niż w dacie uprawomocnienia się orzeczenia kończącego to postępowanie. Zakończenie postępowania prawomocnym orzeczeniem stanowi podstawową przesłankę warunkującą dopuszczalność skargi o wznowienie postępowania. Wniesienie takiej skargi przed uprawomocnieniem się orzeczenia stanowiącego podstawę jej wniesienia, jest przedwczesne i jako takie winno skutkować jej odrzuceniem (por. postanowienie NSA z 19.07.2011 r., sygn. akt I FSK 1048/11). W rozpoznawanej sprawie skarżąca złożyła w dniu 08.07.2024 r. skargę o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt II SAB/Wr 142/24, które to postępowanie w dacie wniesienia tej skargi, nie posiadało jeszcze waloru prawomocnie zakończonego. Postanowienie bowiem z dnia 27.05.2024 r. (sygn. akt II SAB/Wr 142/24) zostało doręczone, wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi skarżącej w dniu 05.06.2024 r., który w dniu 19.06.2024 r. złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Następnie opinia ta została w dniu 02.07.2024 r. doręczona skarżącej z pouczeniem o możliwości wniesienia skargi kasacyjnej w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Tym samym w okolicznościach niniejszej sprawy należy więc stwierdzić, że do prawomocnego zakończenia postępowania sądowego o sygn. akt II SAB/Wr 142/24 na dzień wniesienia skargi o wznowienie ww. postępowania nie doszło. W związku z powyższym należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarga o wznowienie postępowania sądowego została wniesiona od nieprawomocnego orzeczenia i w konsekwencji jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 270 i art. 276 i art. 280 § 1 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.