II SAB/Wr 692/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi J. B. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 30 kwietnia 2025 r. strona skarżąca zastępowana przez profesjonalnego pełnomocnika złożyła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Pełnomocnik strony skarżącej została wezwana do usunięcia braków skargi ujawnionych na etapie jej wstępnego badania przez oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku adresu do doręczeń strony skarżącej oraz uiszczenie wpisu od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania pozostały bezskuteczne, natomiast w dniu 13 czerwca 2025 r. do Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika strony skarżącej, w którym wskazano, że skarga została cofnięta. Do pisma załączono uwierzytelnioną kopię pisma z dnia 15 maja 2025 r., które stanowi oświadczenie o cofnięciu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) skarga przede wszystkim powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Natomiast stosownie do treści art. 46 § 2 pkt 1 lit. a p.p.s.a. pismo strony, gdy jest pierwszym pismem w sprawie winno zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania a w razie jego braku, adresu do doręczeń. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Jak wynika natomiast z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, przy czym pismem takim jest m.in. skarga. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Tym samym skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Wobec nieuzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi w wyznaczonym terminie, Sąd orzekł na zasadzie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. Na marginesie Sąd wskazuje, że cofnąć można jedynie skargę skutecznie wniesioną, a więc wolną od braków formalnych i fiskalnych. Innymi słowy, badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, co w rozpatrywanej sprawie nie miało miejsca z uwagi na nieuzupełnienie braków skargi.