II SAB/Wr 738/25

PostanowienieWSA we Wrocławiu2025-06-27

Skład orzekający: Olga Białek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez pełnomocnika skarżącego po doręczeniu wezwania do uiszczenia wpisu sądowego, ale przed upływem terminu do jego uiszczenia, wyklucza odrzucenie skargi z powodu nieuiszczenia wpisu?
Ratio decidendi
Sąd nie bada skuteczności oświadczenia o cofnięciu skargi, jeśli strona nie uzupełniła braków formalnych skargi (w tym przypadku nieuiszczenia wpisu sądowego) pomimo wezwania i pouczenia o rygorze odrzucenia skargi. Nieuiszczenie wpisu sądowego w terminie, mimo wezwania, skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
Stan faktyczny
Pełnomocnik skarżącego wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Sąd wezwał pełnomocnika do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone. Pełnomocnik złożył oświadczenie o cofnięciu skargi, wskazując, że zostało ono skierowane do organu wcześniej. Sąd postanowił odrzucić skargę.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi A. I. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 30 kwietnia 2025 r. A. I. (dalej: skarżący), działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 6 czerwca 2025 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została doręczona adresatowi poprzez upoważnionego pracownika w dniu 13 czerwca 2025 r. (zgodnie z z.p.o. – k. 15 akt sądowych). Pismem z dnia 18 czerwca 2025 r. (również data wpływu do Sądu) pełnomocnik skarżącego oświadczył, że przedmiotowa skarga została cofnięta pismem z dnia 15 maja 2025 r., adresowanym do organu (data wpływu do organu: 16 maja 2025 r.). Do pisma załączono poświadczoną za zgodność z oryginałem kopię oświadczenia o cofnięciu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Natomiast art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, zgodnie z art. 212 § 1 p.p.s.a., opłatą sądową jest m.in. wpis od skargi. Jednocześnie stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z powołanej regulacji wynika, że opłacenie skargi w terminie i w kwocie wskazanej przez Sąd stanowi warunek, którego spełnienie jest konieczne dla nadania jej dalszego biegu. W niniejszej sprawie, pełnomocnik skarżącego został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Jak już wspomniano, wezwanie zostało doręczone adresatowi w dniu 13 czerwca 2025 r., w związku z czym ostatnim dniem 7-dniowego terminu był 20 czerwca 2025 r. (piątek). Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że w zakreślonym terminie brak fiskalny skargi nie został uzupełniony, pomimo stosownego wezwania i pouczenia o rygorze odrzucenia skargi w razie zaniechania wykonania wskazanej czynności. Odnosząc się do oświadczenia pełnomocnika skarżącego o cofnięciu skargi zawartego w piśmie przekazanym w dniu 18 czerwca 2025 r., Sąd wyjaśnia, że skierowanie do strony wezwania do usunięcia braku skargi oraz jego nieuzupełnienie wykluczyło w niniejszej sprawie badanie skuteczności ww. oświadczenia (art. 60 p.p.s.a.). W tym stanie rzeczy, Sąd na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło