II SAB/Wr 75/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Adam Habuda po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi S. K. na przewlekłość Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić uiszczony wpis w kwocie 100 (słownie: sto) zł. Pismem z dnia 5 stycznia 2024 r. (data wpływu do organu) S. K. (dalej: strona skarżąca, skarżący) działając przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł skargę na przewlekłość Wojewody Dolnośląskiego (dalej: organ) w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewoda wyjaśnił, że w przedmiotowej sprawie postępowanie zostało zakończone poprzez wydanie decyzji z dnia 21 kwietnia 2023 r. odmawiającej udzielenia zezwolenia na pobyt skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.) - dalej jako: "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w każdym postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn (niż określonych w pkt. 1-5 tej normy) wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Jeżeli postępowanie administracyjne, którego prowadzeniu postawiono zarzut przewlekłości względnie bezczynności uległo zakończeniu przed wniesieniem skargi, to przestaje istnieć przedmiot kontroli sądu administracyjnego. Tym samym zachodzi niedopuszczalność skargi z innych przyczyn (art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.). Taki pogląd wyraził Sąd Naczelny w uchwale z dnia 7 marca 2022 r. (sygn. II OPS 1/21, Centralna Baza Orzeczeń i Informacji o Sprawach, CBOIS), i znajduje on pełną akceptację składu orzekającego w niniejszej sprawie. Również w literaturze prawniczej prezentowane jest analogiczne stanowisko: zakończenie postępowania administracyjnego, którego dotyczy skarga na bezczynność (przewlekłość) przed wniesieniem tej skargi sprawia, że prowadzenie kontroli sądowoadministracyjnej staje się niedopuszczalne, bo nie ma czego kontrolować (zob. T. Woś, (w:) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. 6, art. 58, Warszawa 2016 s. 528). W realiach sprawy skargę wniesiono dnia 5 stycznia 2024 r. W aktach administracyjnych widnieje decyzja załatwiająca sprawę skarżącego datowana na dzień 21 kwietnia 2023 r. Niezaprzeczalnie decyzja została doręczona stronie, gdyż w dniu 17 maja 2023 r. zostało wniesione odwołanie od powyższej decyzji, które Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców rozpatrzył w dniu 18 grudnia 2023 r. wydając decyzję utrzymującą w mocy rozstrzygnięcie Wojewody. Z tak ukształtowanej chronologii sprawy klarownie wynika, że skargę wniesiono już po załatwieniu sprawy, a więc po myśli art. 58 §1 pkt 6 p.p.s.a. została ona potraktowana przez Sąd jako niedopuszczalna, i w konsekwencji odrzucona (pkt I sentencji postanowienia). O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt II sentencji postanowienia).