II SAB/Wr 76/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Julia Szczygielska po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.Z. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej postanawia odrzucić skargę. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2 art. 52). W niniejszej sprawie pismem z dnia 27 listopada 2010 r. H.Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Wojewody D., domagając się zobowiązania organu do wydania decyzji w trybie ustawy z dnia 8 lipca 2005r. o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 169, poz. 1418 ze zm.). Stosownie do treści art. 37 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego w razie nie załatwienia sprawy w terminie stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Z powyższych przepisów wynika, że warunkiem skutecznego wniesienia do wojewódzkiego sądu administracyjnego skargi na bezczynność organu administracyjnego jest wyczerpanie środków zaskarżenia poprzez złożenie uprzednio przez stronę skarżącą zażalenia na bezczynność organu, którego bezczynności dotyczy skarga, do organu wyższego stopnia (w trybie art. 37 k.p.a.). Ze skargi, odpowiedzi udzielonej przez organ jak i akt administracyjnych sprawy wynika, że strona skarżąca nie wniosła zażalenia na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego do organu administracji publicznej wyższego stopnia (tj. Minister Skarbu Państwa), w konsekwencji czego zażalenie to zostałoby rozpoznane przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego. Uwzględniając powyższe należało stwierdzić, że w niniejszej sprawie strona skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia, jakie przewiduje przepis art. 37 k.p.a. Mając zaś to na uwadze oraz treść art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną. Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.