II SAB/Wr 775/21

PostanowienieWSA we Wrocławiu2021-11-08

Skład orzekający: Halina Filipowicz-Kremis

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący może skutecznie cofnąć skargę na bezczynność organu administracji publicznej w postępowaniu przed sądem administracyjnym?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że skarżący ma prawo do cofnięcia skargi, a sąd jest związany takim cofnięciem, o ile nie zmierza ono do obejścia prawa lub nie utrzymuje w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. W niniejszej sprawie cofnięcie skargi było dopuszczalne, wobec czego sąd umorzył postępowanie.
Stan faktyczny
Skarżący I. L. w dniu 4 lutego 2021 r. złożył skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego dotyczącą zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Następnie, pismem z dnia 17 czerwca 2021 r., skarżący cofnął skargę powołując się na art. 60 p.p.s.a.
Rozstrzygnięcie
Umorzył postępowanie sądowoadministracyjne i zwrócił stronie skarżącej kwotę 100 zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis (spr.) po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 8 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. L. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; II. zwrócić stronie skarżącej z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. Pismem z dnia 4 lutego 2021 r. skarżący I. L. wniósł za pośrednictwem Wojewody Dolnośląskiego (dalej: organ) skargę na bezczynność organu w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Pismem z dnia 17 czerwca 2021 r. skarżący cofnął skargę, powołując się na art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej: p.p.s.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, zważył co następuje: W myśl przepisów art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie natomiast z przepisem art. 60 ab initio p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, a jej cofnięcie wiąże sąd. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest jednakże – zgodnie z dyspozycją art. 60 in fine p.p.s.a. – uzależniona od wyniku badania przez Sąd dopuszczalności cofnięcia skargi. Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że czynność procesowa strony skarżącej - z punktu widzenia dopuszczalności cofnięcia skargi - nie budzi wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. W konsekwencji, na podstawie powołanego na wstępie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu (pkt I sentencji). O zwrocie wpisu sądowego orzeczono w pkt II postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło