II SAB/Wr 83/14

PostanowienieWSA we Wrocławiu2014-10-09

Skład orzekający: Halina Kremis

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego jest dopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia przysługujących mu w postępowaniu administracyjnym?
Ratio decidendi
Skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego jest niedopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia przysługujących mu w postępowaniu przed organem administracji publicznej, takich jak zażalenie do organu wyższego stopnia. Wniesienie skargi do sądu administracyjnego jest możliwe dopiero po wyczerpaniu tych środków.
Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Starostę G. w sprawie zwrotu nieruchomości gruntowej. Skarżący zarzucił organowi opieszałość w działaniu od dnia 18 marca 2013 r. Sąd administracyjny odrzucił skargę, uznając ją za niedopuszczalną, ponieważ skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia przysługujących mu w postępowaniu administracyjnym, w szczególności nie wniósł zażalenia do organu wyższego stopnia.
Rozstrzygnięcie
I. Odrzucono skargę; II. Zwrócono stronie skarżącej uiszczony wpis sądowy od skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Kremis po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 9 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. na przewlekłe prowadzenie przez Starostę G. postępowania w przedmiocie zwrotu nieruchomości gruntowej postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych). J. B. przesyłką nadaną bezpośrednio na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu (data wpływu: 3 września 2014 r.) wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie przez Starostę G. postępowania w przedmiocie zwrotu nieruchomości gruntowej. W skardze zarzucono, że starosta od dnia 18 marca 2013 r. działa opieszale w sprawie oznaczonej sygnaturą [...]. Do skargi dołączono kserokopie dokumentów (decyzji, orzeczeń itp.), z których wynika, że postępowanie administracyjne objęte skargą dotyczy zwrotu nieruchomości gruntowej oznaczonej ewidencyjnie jako działka nr 56, obręb J., gmina G., w udziale w wysokości 1/2. Postępowanie związane jest z aktem nadania Powiatowej Komisji Osadnictwa Rolnego w G. z dnia [...] r. nr [...]. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 3 września 2014 r. (sygn. akt II KO/Wr 34/14) skargę przekazano Staroście G., zobowiązując organ do udzielenia odpowiedzi na zarzuty w niej zawarte. Odpowiadając na skargę Starosta G. wniósł o jej oddalenie. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 15 września 2014 r. skargę zarejestrowano pod właściwą sygnaturą akt, a mianowicie: II SAB/Wr 83/14. W dniu 10 września 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wpłynęło pismo J. B. dotyczące przewlekłości postępowania prowadzonego przez Starostę G. w sprawie orzeczenia o wykonaniu aktu nadania wydanego przez Powiatową Komisję Osadnictwa Rolnego w G. w dniu [...] r. nr [...], dotyczącego gospodarstwa rolnego położonego w miejscowości [...] na nazwisko [...]. Pismo to włączono do akt sprawy II SAB/Wr 83/14. Jednak w wyniku ponownej analizy akt sprawy, uznano, że pismo to jest nową skargą i wyłączono je z akt sprawy II SAB/Wr 83/14 i pismem o sygn. akt II KO/Wr 39/14 z dnia 8 października 2014 r. przekazano Staroście G., zobowiązując organ do udzielenia odpowiedzi na zarzuty w nim zawarte. Następnie organ – na wezwanie Sądu – pismem z dnia 24 września 2014 r. (k. 59 akt sądowych) wyjaśnił, że przed wniesieniem skargi w sprawie II SAB/Wr 83/14 J. B. nie złożył zażalenia w trybie art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Również na wezwanie Sądu oświadczenie złożył skarżący, który pismem z dnia 24 września 2014 r. (k. 57 akt sądowych) wskazał, że właśnie tymże pismem składa zażalenie w trybie art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. W piśmie wniósł o zwrot kosztów postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu, ponieważ jest niedopuszczalna. W myśl art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) w takim wypadku sąd odrzuca skargę. Stosownie do przepisu art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Skarga w niniejszej sprawie dotyczy bezczynności Starosty G. w toku postępowania administracyjnego, a zatem w myśl art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Organ wymieniony w § 1, uznając zażalenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. Organ stwierdza jednocześnie, czy niezałatwienie sprawy w terminie miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 37 § 2 k.p.a.). Tymczasem jak wynika z akt administracyjnych przekazanych sądowi przez organ, a także jak niezbicie wynika z oświadczeń skarżącego i organu złożonych na wezwanie sądu, skarżący przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu nie złożył zażalenia do organu wyższego stopnia (w niniejszej sprawie byłoby to Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L.) na niezałatwienie sprawy w terminie. To zaś oznacza, że skarga do sądu administracyjnego na obecnym etapie jest niedopuszczalna. Dopiero bowiem wyczerpanie środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym (tj. przed organami administracji publicznej) może otworzyć skarżącemu drogę do złożenia skargi do sądu administracyjnego. Nadto wskazać należy, że wyjaśnienia skarżącego, jakoby w piśmie skierowanym do sądu w niniejszej sprawie (pismo z dnia 24 września 2014 r.) złożył zażalenie w trybie art. 37 k.p.a. nie mogą odnieść zamierzonego skutku. Zażalenie takie winno być bowiem wniesione do właściwego organu, a nie do sądu. Nadto zażalenie winno być wniesione przed, a nie po wniesieniu skargi. W świetle powyższego, sąd stwierdził, że skarżący przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego nie wyczerpał środków zaskarżenia, które służyły mu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia. Na marginesie sąd informuje, że w sprawie zainicjowanej przez pismo J. B. z dnia 10 września 2014 r. i przekazanej Staroście G. pismem o sygn. akt II KO/Wr 39/14 zostanie wydane osobne rozstrzygnięcie po tym, gdy do sądu wpłynie odpowiedź na skargę. Sprawa otrzyma wówczas stosowną nową sygnaturę akt i zostanie jej nadany dalszy bieg zgodnie z przepisami p.p.s.a. Nadto sąd wskazuje pełnomocniczce skarżącego, że skargi do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego skarga dotyczy (czyli na adres organu), a nie bezpośrednio do sądu. Jeżeli chodzi o rozstrzygnięcie w pkt II sentencji postanowienia, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zobligowany był – stosownie do przepisu art. 232 §1 pkt 1 p.p.s.a. – orzec o zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi w sytuacji, gdy skarga podlegała odrzuceniu. Z tych względów orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło