II SAB/Wr 831/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Habuda po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 listopada 2024 r. sprawy ze skargi D. H. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej postanawia: odrzucić skargę. D. H. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę z dnia 1 sierpnia 2024 r. (data wpłynięcia do organu) na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej. W wykonaniu zarządzenia z dnia 3 września 2024 r. wezwano skarżącego do złożenia podania numeru PESEL strony skarżącej bądź złożenie oświadczenia o nieposiadaniu numeru PESEL oraz oznaczenia miejsca zamieszkania a w razie jego braku – adresu do doręczeń strony skarżącej. Jednocześnie skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł. Ww. wezwania zostały skierowane na adres do korespondencji wskazany w ponagleniu stanowiącym załącznik do skargi oraz doręczone osobie upoważnionej do odbioru korespondencji w dniu 16 października 2024 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia czynności wskazane w wezwaniach nie zostały wykonane. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024 r., poz. 935) dalej: "p.p.s.a.", skarga wniesiona do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Z kolei art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ten przepis należy odczytywać w kontekście regulacji art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd zobligowany jest odrzucić skargę w sytuacji, gdy jej braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie. Stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 p.p.s.a. pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie: a) oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby i adresów stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, b) numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku, lub c) numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku - numer identyfikacyjny REGON albo numer w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numer identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania, d) oznaczenie przedmiotu sprawy. Niezachowanie zaś określonego w powołanym przepisie wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2023 r., sygn. akt II GPS 3/22). Wezwanie do usunięcia wyżej opisanych braków skargi zostały doręczone osobie upoważnionej do odbioru korespondencji w dniu 16 października 2024 r., wobec czego termin na usunięcie braków formalnych skargi upływał z dniem 23 października 2024 r. (środa). W powyższym terminie skarżący nie podał swojego numeru PESEL ani nie złożył oświadczenia o jego nieposiadaniu, a także nie wskazał swojego miejsca zamieszkania, a w razie jego braku adresu do doręczeń. Powyższe braki formalne uniemożliwiają nadanie skardze dalszego biegu. Niezależnie od powyższego należy zaznaczyć, że skarżący został także wezwany do uiszczenia wpisu od skargi i z tego obowiązku również się nie wywiązał. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie zaś żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skoro strona skarżąca nie uiściła wpisu od skargi to jest ona dotknięta także brakiem fiskalnym. W tym stanie rzeczy, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.