II SAB/Wr 845/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 2 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. K. na bezczynność i przewlekłość Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; zwanej dalej "P.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem tym, co wprost wynika z § 2 art. 230 P.p.s.a., jest w szczególności skarga. Zgodnie zaś z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Po myśli § 3 art. 220 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Ponadto, skarga do sądu administracyjnego może być skutecznie wniesiona, jeżeli odpowiada wymaganiom określonym w P.p.s.a. Zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jak stanowi zaś art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a., pismo strony powinno zawierać, w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną. Usunięcie braków formalnych skargi w powyższym zakresie następuje w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a., który stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa stronę do jej uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie zarządzeniami z dnia 30 czerwca 2025 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł oraz do uzupełnienia jej braków formalnych poprzez podanie numeru PESEL skarżącej strony bądź złożenie oświadczenia o nieposiadaniu numeru PESEL, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwań pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania z dnia 10 lipca 2025 r. dwukrotnie awizowano stronie skarżącej w dniach 15 i 23 lipca 2025 r. pod wskazany w skardze adres zamieszkania, lecz przesyłka nie została skutecznie podjęta przez stronę. Zgodnie natomiast z art. 73 § 1 P.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-68, art. 69 § 1 oraz art. 70-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 P.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 P.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4). Zgodnie z powyższymi przepisami należało przyjąć, że wezwania zostały doręczone stronie skarżącej w dniu 29 lipca 2025 r. Zakreślony termin siedmiodniowy do uiszczenia opłaty od skargi i usunięcia jej braków formalnych upłynął bezskutecznie w dniu 5 sierpnia 2025 r. Pomimo próby ich doręczenia, zgodnie z powyższymi regulacjami, strona skarżąca nie uiściła opłaty od skargi. Nie uzupełniono również braków formalnych skargi. Uwzględniając powyższe, skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną. Stąd na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji orzeczenia.