II SAB/Wr 858/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący Asesor WSA Marta Pawłowska (spr.) po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 17 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. reprezentowana przez przedstawiciela ustawowego Y. B. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 13 czerwca 2025 r. skarżąca reprezentowana przez przedstawiciela ustawowego wniosła za pośrednictwem organu skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 2 lipca 2025 r. przedstawiciel ustawowy skarżącej został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi ujawnionych na etapie jej wstępnego badania, przez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, tj. aktu urodzenia małoletniej. Również zarządzeniem z dnia 2 lipca 2025 r. przedstawiciel małoletniej skarżącej został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. W wydanych zarządzeniach zakreślono termin na ich wykonanie wynoszący 7 dni oraz rygor odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (karta 13 akt sądowych), przesyłka zawierająca wezwania została doręczona na adres wskazany w skardze w dniu 15 lipca 2025 r. Termin do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi upłynął z dniem 22 lipca 2025 r. (wtorek). Wezwanie pozostało bezskuteczne, braki skargi nie zostały uzupełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ten przepis należy odczytywać w kontekście regulacji art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd zobligowany jest odrzucić skargę w sytuacji, gdy jej braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie. Natomiast według treści art. 230 § 1 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Zgodnie z przyjętymi standardami proceduralnymi brak opłaty sądowej w formie wpisu traktowany jest jako szczególny brak formalny skargi, którego stwierdzenie obliguje Sąd do wezwania strony skarżącej do uiszczenia wpisu w podanej kwocie, w ustawowym terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Taki bowiem skutek zaniechania w tym zakresie ustala przepis art. 220 § 3 p.p.s.a Mając zatem na uwadze stan faktyczny sprawy i fakt, że przedstawiciel ustawowy skarżącej, mimo zakreślonego terminu, nie uzupełnił braków formalnych i fiskalnych skargi, złożona skarga podlegała odrzuceniu, co orzeczono w postanowieniu, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.