II SAB/Wr 91/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.W. na przewlekłość Powiatowego inspektora nadzoru Budowlanego w K.G. w przedmiocie samowoli budowlanej w budynku nr 80 położonym w C. postanawia odrzucić skargę kasacyjną. Pismem z dnia 12 lipca 2013 r. Z.W. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na przewlekłość Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K.G. w przedmiocie samowoli budowlanej w budynku nr 80 położonym w C.. Postanowieniem z dnia 27 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił powyższą skargę z uwagi na brak wyczerpania trybu przedsądowego, a dokładniej zaniechanie złożenia przed wniesieniem skargi zażalenia do organu wyższego stopnia. Doręczając w dniu 7 października 2013 r. powyższe rozstrzygnięcie skarżącej Sąd pouczył, że przysługuje od niego w terminie 30 dni skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, która powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. W dniu 14 października 2013 r. do tut. Sądu wpłynęła sporządzona osobiście przez skarżącą skarga kasacyjna od powyższego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm., dalej p.p.s.a.) od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Stosownie do art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Przepis art. 175 § 1 p.p.s.a. stanowi natomiast, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Stosownie do § 2 tego artykułu przepisu § 1 nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W myśl z kolei § 3 art. 175 skarga kasacyjna może być sporządzona przez: 1) doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami; 2) rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej. W rozpoznawanej sprawie skarga kasacyjna nie została sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, tylko osobiście przez skarżącą, która nie jest żadną z osób wymienionych w § 2 art. 175 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Tym samym sporządzona osobiście przez Z.W. skarga kasacyjna jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu. Mając zatem powyższe na względzie i kierując się dyspozycją z art. 178 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzeczono jak w sentencji postanowienia.