II SAB/Wr 994/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi V. K. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 22 VI 2022 r. V. K. (dalej: skarżąca) wniosła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Pismem sądowym z dnia 26 IX 2022 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 złotych, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało skarżącej doręczone w trybie awizo na wskazany przez nią adres do doręczeń w kraju ze skutkiem na dzień 12 X 2022 r. Wezwanie pozostało bezskuteczne. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 VIII 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, ze zm., dalej: p.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest m.in. skarga. Stosownie natomiast do art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi nie została odebrana przez skarżącą, pomimo dwukrotnie podejmowanych prób jej doręczenia. Pierwsze awizowanie miało miejsce w dniu 28 IX 2022 r., zaś drugie w dniu 6 X 2022 r. Zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a., doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (tj. okres czternastu dni, na który pismo składa się w placówce pocztowej). Należało zatem uznać, że skutek doręczenia skarżącej wezwania nastąpił w dniu 12 X 2022 r. W zakreślonym terminie wpis sądowy od skargi nie został uiszczony. Okoliczności te obligowały do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia.