II SAB/Wr 995/24
PostanowienieWSA we Wrocławiu2025-01-16
Skład orzekający: Sędzia WSA Olga Białek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na przewlekłość postępowania powinna zostać odrzucona, jeśli skarżący nie usunął braków formalnych (brak podpisu) i fiskalnych (brak wpisu) w wyznaczonym terminie?Ratio decidendi
Skarga na przewlekłość postępowania podlega odrzuceniu, jeżeli skarżący nie uzupełnił jej braków formalnych, takich jak brak podpisu, ani braków fiskalnych, takich jak nieuiszczenie należnego wpisu sądowego, w wyznaczonym przez sąd terminie. Niewykonanie tych obowiązków, pomimo prawidłowego doręczenia wezwania, skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.Stan faktyczny
Skarżący E. E. wniósł skargę na przewlekłość Wojewody Dolnośląskiego w sprawie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE. Skarga była pozbawiona podpisu skarżącego oraz nieuiszczono od niej należnego wpisu sądowego. Sąd wezwał skarżącego do usunięcia tych braków w terminie, jednak wezwanie zostało odebrane przez skarżącego w dniu 15 listopada 2024 r., a wymagane czynności nie zostały wykonane do dnia wydania postanowienia. Skutek doręczenia wezwania nastąpił z upływem 14 listopada 2024 r., a termin na uzupełnienie braków upłynął 21 listopada 2024 r.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi E. E. na przewlekłość Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej postanawia: odrzucić skargę.
Pismem z dnia 10 września 2024 r. E. E. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na przewlekłość Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej.
Wobec braku osobistego podpisu skarżącego, zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 października 2024 r. wezwano go do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie i odesłanie do Sądu lub podpisanie skargi w siedzibie Sądu. Niezależnie od powyższego, skarżący został również wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwania, została odebrana przez adresata (zgodnie z z.p.o. i zwrotną informacją P. – k. 15 i 18 akt sądowych) w dniu 15 listopada 2024 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia czynności wskazane w wezwaniach nie zostały wykonane.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skarga wniesiona do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Z kolei art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. stanowi, że każde pismo wnoszone do Sądu (w tym skarga, zgodnie z treścią art. 57 § 1 p.p.s.a.) musi zawierać podpis strony.
Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ten przepis należy odczytywać w kontekście regulacji art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd zobligowany jest odrzucić skargę w sytuacji, gdy jej braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie.
W niniejszej sprawie, przedmiotowa skarga nie została opatrzona własnoręcznym podpisem pełnomocnika skarżącego. W związku z powyższym, został on wezwany do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie i odesłanie do Sądu. Przesyłka zawierająca wezwanie została odebrana przez adresata w placówce pocztowej w dniu 15 listopada 2024 r., jednakże, jak wynika z z.p.o., przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej już w dniu 31 października 2024 r. Zgodnie zaś z art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-68, art. 69 § 1 oraz art. 70-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4).
Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi została po raz pierwszy awizowana w dniu 31 października 2024 r. Pomimo osobistego odebrania przesyłki przez adresata w dniu 15 listopada 2024 r., przyjąć należy, że skutek doręczenia nastąpił z upływem ostatniego dnia wspomnianego czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pozostawienia pierwszego awiza, tj. 14 listopada 2024 r. (czwartek), a termin do wykonania wskazanej w wezwaniu czynności upłynął bezskutecznie z dnia 21 listopada 2024 r. (czwartek). W zakreślonym terminie skarżący nie usunął braku formalnego skargi, pomimo stosownego wezwania i pouczenia o rygorze odrzucenia skargi w razie zaniechania wykonania zarządzenia.
Niezależnie od powyższego należy zaznaczyć, że skarżący został także wezwany do uiszczenia wpisu od skargi i z tego obowiązku również się nie wywiązał. Zgodnie zaś z art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie zaś żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skoro skarżący nie uiściła wpisu od skargi, to jest ona dotknięta także brakiem fiskalnym.
W tym stanie rzeczy, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło