II SO/Wr 13/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy z wniosku B. M. o wymierzenie grzywny Wojewodzie D. za nieprzekazanie sądowi skargi postanawia: I. wymierzyć Wojewodzie D. grzywnę w kwocie 400 zł (czterysta złotych); II. zasądzić od Wojewody D. na rzecz strony skarżącej kwotę 597 zł (pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. B. M. (dalej jako: wnioskodawca) złożył do Wojewody D. w dniu 29 października 2020 r. skargę kierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność w przedmiocie udzielenia jemu zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Pełnomocnik skarżącej w dniu 4 października 2021 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wniosek o wymierzenie Wojewodzie D. grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.) - dalej p.p.s.a., w związku z nieprzekazaniem przez Wojewodę D. skargi na bezczynność w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. W dniu 22 lutego 2022 r. Wojewodzie doręczony został odpis wniosku o wymierzenie grzywny z jednoczesnym wezwaniem do udzielenia odpowiedzi na wniosek i przesłania kompletnych i uporządkowanych akt administracyjnych w terminie 7 dni. W odpowiedzi na wezwanie Sądu pełnomocnik Wojewody pismem z dnia 15 marca 2022 r. wskazał, że skarga z dnia 4 marca 2021 r. (data wpływu do organu) została przekazana do Sądu pismem z dnia 5 sierpnia 2021 r. wraz z odpowiedzią i oryginałami akt sprawy. Ponadto wyjaśnił, że nieprzekazanie skargi w terminie jest skutkiem ogromnej ilości wniosków składanych przez cudzoziemców, konieczności równoczesnego procedowania w wielu różnych sprawach oraz odpływu pracowników merytorycznych. Wojewoda wniósł o oddalenie skargi. Z informacji znanych Sądowi z urzędu wynika, że ww. skargę z dnia 4 marca 2021 r. na bezczynność Wojewody organ przekazał do Sądu w dniu 10 sierpnia 2021r. Skarga zarejestrowana została pod sygn. akt III SAB/Wr 2153/21, natomiast obecnie prowadzona jest pod sygn. akt II SAB/Wr 1319/21. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 54 § 2 p.p.s.a., organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Zgodnie zaś z art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ww. ustawy. Jakkolwiek powołany przepis nie obliguje Sądu do wymierzenia grzywny - kwestia ta jak i wysokość grzywny pozostawiona jest uznaniu sądu orzekającego (z zastrzeżeniem maksymalnej wysokości – art. 154 § 6 p.p.s.a), to przekroczenie terminu na przekazanie skargi sądowi administracyjnemu warunkuje wymierzenie organowi grzywny, bowiem wyłączną przesłanką orzeczenia takiego środka wobec organu jest uchybienie ustawowemu terminowi przekazania dokumentacji do sądu administracyjnego. Sąd nie może przy tym zadziałać w tej kwestii z urzędu, bez stosownego wniosku skarżącego. Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy zauważyć należy, że skarga na bezczynność Wojewody D. wpłynęła do organu 4 marca 2021 r., co potwierdza pieczęć organu znajdująca się na kopercie, w której przesłana została skarga, jak również oświadczenie organu zawarte w odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny. Od tej daty rozpoczął się zatem bieg 30 dniowego terminu określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, który upłynął z dniem 4 kwietnia 2021 r. (poniedziałek), gdyż termin 3 kwietnia 2021 r. przypadał na dzień wolny od pracy (niedziela). Skarga wraz z aktami przekazana została do Sądu w dniu 10 sierpnia 2021 r. Uwzględniając powyższe, Sąd uznał wniosek za uzasadniony i wymierzył organowi grzywnę w wysokości 400 zł. Określając wysokość grzywny, Sąd miał na uwadze charakter sprawy będący przedmiotem skargi (bezczynność), okres uchybienia terminowi przekazania skargi oraz okoliczności faktyczne które legły u podstaw uchybienia przez organ temu obowiązkowi. Oprócz funkcji dyscyplinującej oraz represyjnej wymierzenie grzywny z art. 55 § 1 p.p.s.a. pełni bowiem także funkcję prewencyjną. Ukaranie organu służy więc także zapobieganiu w przyszłości naruszeniu prawa zarówno przez organ ukarany, jak i inne organy (por. uchwała NSA z dnia 3 listopada 2009r. II GPS ONSAiWSA 2010, nr 1, poz. 2). W rozpoznawanej sprawie okolicznością znajdującą odzwierciedlenie w wysokości wymierzonej grzywny jest to, iż w przepisanym ustawą terminie nie przesłano skargi do tut. Sądu wraz z odpowiedzią na nią oraz aktami administracyjnymi. Termin ten został przekroczony o ponad cztery miesiące, co nie może być akceptowane. Tego rodzaju zachowanie powoduje naruszenie uprawnień między innymi do rozpoznania sprawy przez Sąd bez nieuzasadnionej zwłoki (por. art. 10 ust. 2 Konstytucji RP). Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 55 § 1 i art. 154 § 6 p.p.s.a. wymierzył grzywnę orzekając o tym w punkcie I sentencji postanowienia. O kosztach postępowania Sąd orzekł w pkt II sentencji postanowienia, na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.