II SO/Wr 16/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy z wniosku M. L. o wymierzenie grzywny Wojewodzie D. za nieprzekazanie skargi postanawia: I. wymierzyć Wojewodzie D. grzywnę w wysokości 1000 zł (tysiąc złotych); II. zasądzić od Wojewody D. na rzecz wnioskodawcy kwotę 597 zł (pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia [...] VIII 2021 r. wnioskodawca, zastępowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł o wymierzenie Wojewodzie D. grzywny za nieprzekazanie skargi na bezczynność tegoż organu w przedmiocie wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy. Jednocześnie zawnioskowano o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu podano, że skarga z dnia [...] XI 2020 r. na bezczynność Wojewody D. (dalej jako: "organ") wpłynęła do organu administracji dnia [...] XI 2020 r. na potwierdzenie czego dołączono potwierdzenie nadania przesyłki oraz wydruk z elektronicznego systemu śledzenia przesyłek. Jednak pomimo upływu 30 dni, organ nie przekazał skargi Sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Pismem z dnia 20 VIII 2021 r. Sąd wezwał organ administracji o ustosunkowanie się do złożonego wniosku w terminie siedmiu dni pod rygorem pominięcia stanowiska organu administracji (k. 18 i k. 19 akt sądowych). Organ nie udzielił odpowiedzi. Do dnia wydania postanowienia w niniejszej sprawie do Sądu nie przekazano przedmiotowej skargi na bezczynność. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 54 § 1 ustawy z 30 VIII 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; dalej jako: "ppsa") skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 ppsa). Zgodnie zaś z art. 55 § 1 ppsa, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ppsa. Podkreślić należy, że grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie ma charakter mieszany, dyscyplinująco-restrykcyjny. Ma ona bowiem na celu, oprócz dyscyplinowania organu, stanowić sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez zbędnej zwłoki. Jakkolwiek powołany przepis nie obliguje Sądu do wymierzenia grzywny - kwestia ta jak i wysokość grzywny pozostawiona jest uznaniu sądu orzekającego (z zastrzeżeniem maksymalnej wysokości – art. 154 § 6 ppsa), to przekroczenie terminu na przekazanie skargi sądowi administracyjnemu warunkuje wymierzenie organowi grzywny, bowiem wyłączną przesłanką orzeczenia takiego środka wobec organu jest uchybienie ustawowemu terminowi przekazania dokumentacji do sądu administracyjnego. Sąd nie może przy tym zadziałać w tej kwestii z urzędu, bez stosownego wniosku skarżącego. W okolicznościach sprawy skarga na bezczynność Wojewody D. została nadana w dniu [...] XI 2020 r. i wpłynęła do organu [...] XI 2020 r. , co potwierdza załączona do wniosku kserokopia dowodu nadania z pieczęcią pocztową, zweryfikowana przez Sąd w internetowym systemie śledzenia przesyłek pocztowych. Organ powinien był więc przekazać skargę do sądu wraz z aktami i odpowiedzią na skargę najpóźniej w dniu [...] XII 2020 r., czego jednak nie uczynił do chwili obecnej. Uwzględniając powyższe, Sąd uznał wniosek za uzasadniony i wymierzył organowi grzywnę w wysokości 1000 zł. Określając wysokość grzywny, Sąd miał na uwadze treść wniosku, charakter sprawy będący przedmiotem skargi (bezczynność), a także okres uchybienia terminowi przekazania skargi i niewyjaśnienie przez organ okoliczności usprawiedliwiających taki stan rzeczy. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 55 § 1 i art. 154 § 6 ppsa. wymierzył grzywnę orzekając o tym w punkcie I sentencji postanowienia. O kosztach postępowania Sąd orzekł w pkt II sentencji postanowienia, na podstawie art. 200 i art. 205 2 w zw. z art. 64 § 3 ppsa.