II SO/Wr 18/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy z wniosku O. K. o wymierzenie grzywny Wojewodzie Dolnośląskiemu za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: I. wymierzyć Wojewodzie Dolnośląskiemu grzywnę w kwocie 300 zł (trzysta złotych); II. zasądzić od Wojewody Dolnośląskiego na rzecz strony skarżącej kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. O. K. (dalej jako: wnioskodawca) reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika złożył do Wojewody Dolnośląskiego w dniu 28 marca 2022 r. skargę kierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność w przedmiocie udzielenia jemu zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Skarżący za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika w dniu 22 czerwca 2022 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wniosek o wymierzenie Wojewodzie Dolnośląskiemu grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.) - dalej p.p.s.a., w związku z nieprzekazaniem przez Wojewodę Dolnośląskiego skargi na bezczynność w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt stały wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. W dniu 11 lipca 2022 r. Wojewodzie doręczony został odpis wniosku o wymierzenie grzywny z jednoczesnym wezwaniem do udzielenia odpowiedzi na wniosek i przesłania kompletnych i uporządkowanych akt administracyjnych w terminie 7 dni. W dniu 29 lipca 2022 r. organ nadał w placówce pocztowej do Sądu skargę z dnia 28 marca 2022 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Skarga została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Wr 1050/22. Następnie w dniu 4 sierpnia 2022 r. do Sądu wpłynęła odpowiedź Wojewody na wniosek o wymierzenie grzywny, która jednak nie została opatrzona podpisem. W wykonaniu zarządzenia z dnia 4 sierpnia 2022 r. Wojewoda został wezwany do usunięcia braków pisma poprzez jego podpisanie w terminie 7 dni oraz do nadesłania załącznika do odpowiedzi stanowiącego pełnomocnictwo. Wezwanie zostało doręczone Wojewodzie w dniu 10 sierpnia 2022 r. W zakreślonym terminie czynności wskazane w wezwaniu nie zostały dokonane. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 54 § 2 p.p.s.a., organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Zgodnie zaś z art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ww. ustawy. Jakkolwiek powołany przepis nie obliguje Sądu do wymierzenia grzywny - kwestia ta jak i wysokość grzywny pozostawiona jest uznaniu sądu orzekającego (z zastrzeżeniem maksymalnej wysokości – art. 154 § 6 p.p.s.a), to przekroczenie terminu na przekazanie skargi sądowi administracyjnemu warunkuje wymierzenie organowi grzywny, bowiem wyłączną przesłanką orzeczenia takiego środka wobec organu jest uchybienie ustawowemu terminowi przekazania dokumentacji do sądu administracyjnego. Sąd nie może przy tym zadziałać w tej kwestii z urzędu, bez stosownego wniosku skarżącego. Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy zauważyć należy, że skarga na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego wpłynęła do organu 28 marca 2022 r., co potwierdza pieczęć organu znajdująca się na skardze. Od tej daty rozpoczął się zatem bieg 30 dniowego terminu określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, który upłynął z dniem 28 kwietnia 2022 r. (czwartek). Skarga wraz z aktami przekazana została do Sądu w dniu 10 sierpnia 2022 r. (data nadania w placówce pocztowej). Uwzględniając powyższe, Sąd uznał wniosek za uzasadniony i wymierzył organowi grzywnę w wysokości 300 zł. Określając wysokość grzywny, Sąd miał na uwadze charakter sprawy będący przedmiotem skargi (bezczynność), okres uchybienia terminowi przekazania skargi oraz okoliczności faktyczne które legły u podstaw uchybienia przez organ temu obowiązkowi. Oprócz funkcji dyscyplinującej oraz represyjnej wymierzenie grzywny z art. 55 § 1 p.p.s.a. pełni bowiem także funkcję prewencyjną. Ukaranie organu służy więc także zapobieganiu w przyszłości naruszeniu prawa zarówno przez organ ukarany, jak i inne organy (por. uchwała NSA z dnia 3 listopada 2009r. II GPS ONSAiWSA 2010, nr 1, poz. 2). W rozpoznawanej sprawie okolicznością znajdującą odzwierciedlenie w wysokości wymierzonej grzywny jest to, iż w przepisanym ustawą terminie nie przesłano skargi do tut. Sądu wraz z odpowiedzią na nią oraz aktami administracyjnymi. Termin ten został przekroczony o ponad trzy miesiące, co nie może być akceptowane. Tego rodzaju zachowanie powoduje naruszenie uprawnień między innymi do rozpoznania sprawy przez Sąd bez nieuzasadnionej zwłoki (por. art. 10 ust. 2 Konstytucji RP). Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 55 § 1 i art. 154 § 6 p.p.s.a. wymierzył grzywnę orzekając o tym w punkcie I sentencji postanowienia. O kosztach postępowania Sąd orzekł w pkt II sentencji postanowienia, na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.