II SO/Wr 2/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Palus po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. M. o wstrzymanie wykonania postanowienia w sprawie ze skargi D. M. na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie nakazu przedstawienia dokumentów w związku z samowolną budową garażu postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia. D. M. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. Nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta L. obligujące do przedłożenia w wyznaczonym terminie dokumentów dotyczących rozbudowanego garażu, a dokładniej - ekspertyzy technicznej, która powinna zawierać: - inwentaryzacje wykonanych robót budowlanych wraz z opisem i rysunkami określającymi usytuowanie obiektu budowlanego w stosunku do granic nieruchomości i innych obiektów budowlanych istniejących lub budowanych na tej i sąsiednich nieruchomościach (wraz z inwentaryzacją geodezyjną powykonawczą); - ocenę techniczną w odniesieniu do przepisów techniczno – budowlanych obowiązującymi w czasie trwania budowy; - ocenę czy budowa nie powoduje niebezpieczeństwa dla ludzi i mienia lub niedopuszczalnego pogorszenia warunków zdrowotnych bądź użytkowych dla otoczenia - zakres robót do wykonania. Wskazano także, że ekspertyza wraz z inwentaryzacją winna być sporządzona przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia budowlane oraz wpisaną na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego. W powyższej skardze złożono na podstawie art. 61 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia do czasu uprawomocnienia się wyroku sądu administracyjnego. Postanowieniem z dnia [...] r., Nr [...] D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. odmówił wstrzymania wykonania powyższego postanowienia , podnosząc, iż strona skarżąca nie wskazała na żadną z podstaw prawnych, uprawniających ją do żądania wstrzymania wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia, tj. na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a tylko te przyczyny mogą stanowić przesłankę wstrzymania wykonania decyzji. Wskazano także, że analiza występującego w sprawie stanu faktycznego również nie uzasadnia wstrzymania wykonania postanowienia D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. Pismem z dnia [...] r. skarżąca wniosła o rozpoznanie przez Sąd wniosku o wstrzymanie wykonania kwestionowanego postanowienia. W uzasadnieniu złożonego wniosku podniesiono, że nałożony na skarżącą przez organy administracji obowiązek zlecenia bardzo kosztownych opracowań technicznych (ekspertyzy, opinie, pomiary w tym geodezyjne) wyrządzi znaczną szkodę, a w przypadku uchylenia przez Sąd zaskarżonego postanowienia niepowetowane straty. Wyjaśniono także, iż istnieje prawdopodobieństwo wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego aktu, z uwagi na to, że organy administracji nie uzasadniły w ogóle konieczności nałożenia wskazanych obowiązków wystąpieniem okoliczności upoważniających do stosowania orzeczonych nakazów. Wskazano również na prawdopodobieństwo egzekwowania przez organy administracyjne wykonania obowiązków przed wydaniem wyroku przez tutejszy Sąd. D. M. podkreśliła nadto, że pomimo opłacenia w 1994 r. podobnych opracowań dotyczących tych samych obiektów organy nadzoru do dnia dzisiejszego nie zakończyły prowadzonego postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Postanowienie, o którym mowa powyżej sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym ( art. 61 § 5 ustawy ). Stosownie do powyższych uregulowań normatywnych zaistnienie chociażby jednej z wymienionych w art. 61 § 3 przesłanek "uzasadnia wstrzymanie skarżonego aktu, jednakże to wnioskodawca zobowiązany jest do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia tych ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej" (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2008r., I FSK 983/08). Przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków są z kolei pojęciami nieostrymi, co wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich ogólnej normy i nadania im treści z uwzględnieniem okoliczności faktycznych każdej indywidualnej sprawy. Użycie spójnika "lub" oznacza, iż przesłanki te mogą zachodzić alternatywnie. Sąd, rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania skarżonego aktu, powinien natomiast mieć na uwadze interes nie tylko wnioskodawcy, ale i innych uczestników postępowania oraz uwzględnić wszystkie okoliczności, nawet te niepodniesione we wniosku, o ile są możliwe do wyinterpretowania na podstawie akt sprawy (postanowienie NSA z 13 września 2005r., sygn. akt II OZ 750/05, nieopubli.). Szkoda, o jakiej mowa w przepisie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie musi mieć charakteru materialnego. Chodzi bowiem o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z 20 grudnia 2004r., sygn. akt GZ 138/04, nieopubl.). Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne konsekwencje, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006r., sygn. akt IISA/Bk 352/06, LEX nr 192964). Udzielając ochrony tymczasowej Sąd podzielił stanowisko skarżącej, iż wykonanie nałożonych obowiązków zaskarżonym postanowieniem narazi wnioskodawczynię na poniesienie kolejnych, znacznych kosztów związanych z opłatą za sporządzenie wymaganych dokumentów. Oznacza to więc, że w rozpoznawanej sprawie rzeczywiście zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w majątku skarżącej. Zważyć także, należy, iż w przypadku ewentualnego wyeliminowania z obrotu prawnego kwestionowanego aktu nakładającego wskazane obowiązki nie będzie możliwe dokonanie inwestorowi zwrotu poniesionych nakładów związanych z ich wykonaniem. Mając zatem na względzie zaistniałe w sprawie okoliczności stanu faktycznego i kierując się dyspozycją art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.