II SO/Wr 29/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy z wniosku Y. L. o wymierzenie grzywny Wojewodzie Dolnośląskiemu za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy postanawia: I. wymierzyć Wojewodzie Dolnośląskiemu grzywnę w wysokości 300 zł (trzysta złotych); II. zasądzić od Wojewody Dolnośląskiego na rzecz wnioskodawcy kwotę 597zł (pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Y. L. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł o wymierzenie Wojewodzie Dolnośląskiemu grzywny w wysokości 3000 zł za nieprzekazanie skargi na bezczynność tegoż organu w przedmiocie jego wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy pracę wraz z aktami sprawy. Jednocześnie zawnioskowano o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu pełnomocnik podał, że w dniu 21 września 2021 r. skierował listem poleconym skargę na bezczynność Wojewody, która według zwrotnego potwierdzenia odbioru, doręczona została do organu w dniu 23 września 2021 r. Do dnia sporządzenia niniejszego wniosku, pomimo upływu 30 dni, Wojewoda nie przekazał skargi do WSA. Pełnomocnik podkreślił, że w zaistniałej sytuacji organ naruszył obowiązek dochowania terminu określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a. co stanowi podstawę dla wymierzenia grzywny na postawie art. 55 § 1 p.p.s.a. Zauważył, że zgodnie z orzecznictwem, fakt późniejszego przekazania skargi przez organ nie czyni orzekania w przedmiocie grzywny bezprzedmiotowym. Zdaniem pełnomocnika wnioskowana wysokość grzywny, w sytuacji, gdy górna jej granica, zgodnie z przepisami wynosi 45 124 zł, nie jest wygórowana. Pismem z dnia 23 września 2021 r. Sąd wezwał organ administracji o ustosunkowanie się do złożonego wniosku. W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny Wojewoda wniósł o jego oddalenie. Wskazał, że nieprzekazanie skargi wynikało z nadmiernego obciążenia organu administracji ilością wpływających pism i związaną z tym komplikacją obiegu dokumentów wynikającą z niewystarczających zasobów kadrowych i technicznych. Z informacji znanych Sądowi z urzędu wynika, że ww. skargę z dnia 16 września 2021r. na bezczynność Wojewody organ przekazał do Sądu w dniu 24 listopada 2021r. Skarga zarejestrowana została pod sygn. akt II SAB/Wr 1358/21. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; dalej jako: "p.p.s.a") skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 ppsa). Zgodnie zaś z art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ww. ustawy. Jakkolwiek powołany przepis nie obliguje Sądu do wymierzenia grzywny - kwestia ta jak i wysokość grzywny pozostawiona jest uznaniu sądu orzekającego (z zastrzeżeniem maksymalnej wysokości – art. 154 § 6 p.p.s.a), to przekroczenie terminu na przekazanie skargi sądowi administracyjnemu warunkuje wymierzenie organowi grzywny, bowiem wyłączną przesłanką orzeczenia takiego środka wobec organu jest uchybienie ustawowemu terminowi przekazania dokumentacji do sądu administracyjnego. Sąd nie może przy tym zadziałać w tej kwestii z urzędu, bez stosownego wniosku skarżącego. Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy zauważyć należy, że skarga na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego została nadana w dniu 21 września 2021 r. i wpłynęła do organu 23 września 2021 r., co potwierdza załączona do wniosku kserokopia zwrotnego potwierdzenia odbioru jak również oświadczenie organu zawarte w odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny. Od tej daty rozpoczął się zatem bieg 30 dniowego terminu określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, który upłynął z dniem 25 października 2021 r. (poniedziałek). Skarga wraz z aktami przekazana została do Sądu w dniu 24 listopada 2021 r. Uwzględniając powyższe, Sąd uznał wniosek za uzasadniony i wymierzył organowi grzywnę w wysokości 300 zł. Określając wysokość grzywny, Sąd miał na uwadze charakter sprawy będący przedmiotem skargi (bezczynność), okres uchybienia terminowi przekazania skargi oraz okoliczności faktyczne które legły u podstaw uchybienia przez organ temu obowiązkowi. Oprócz funkcji dyscyplinującej oraz represyjnej wymierzenie grzywny z art. 55 § 1 p.p.s.a. pełni bowiem także funkcję prewencyjną. Ukaranie organu służy więc także zapobieganiu w przyszłości naruszeniu prawa zarówno przez organ ukarany, jak i inne organy (por. uchwała NSA z dnia 3 listopada 2009r. II GPS ONSAiWSA 2010, nr 1, poz. 2). W ocenie Sądu, grzywna w wymierzonej wysokości – uwzględniając czas zwłoki i przedstawione przez organ przyczyny zwłoki – winna w dostateczny sposób zapewnić osiągnięcie wskazanych celów. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 55 § 1 i art. 154 § 6 p.p.s.a. wymierzył grzywnę orzekając o tym w punkcie I sentencji postanowienia. O kosztach postępowania Sąd orzekł w pkt II sentencji postanowienia, na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.