II SO/Wr 32/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy z wniosku O. K. o wymierzenie grzywny Wojewodzie Dolnośląskiemu za nieprzekazanie skargi postanawia: I. wymierzyć Wojewodzie Dolnośląskiemu grzywnę w wysokości 200 zł (dwieście złotych); II. zasądzić od Wojewody Dolnośląskiego na rzecz wnioskodawcy kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia 29 X 2021 r. O. K. wniósł o wymierzenie Wojewodzie Dolnośląskiemu grzywny za nieprzekazanie skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania w przedmiocie wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy i pracę. Jednocześnie zawnioskowano o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu podano, że skarga z dnia 28 VII 2021 r. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego (dalej jako: "organ") wpłynęła do organu dnia 2 VIII 2021 r. na potwierdzenie czego dołączono potwierdzenie odbioru przesyłki. Jednak pomimo upływu 30 dni, organ nie przekazał skargi Sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Pismem z dnia 2 XII 2021 r. Sąd wezwał organ administracji o ustosunkowanie się do złożonego wniosku. Do dnia rozpatrzenia wniosku o wymierzenie grzywny organ nie udzielił odpowiedzi na wniosek. Z informacji znanych Sądowi z urzędu wynika, że ww. skargę z dnia 28 VII 2021r. na przewlekłe prowadzenie postępowania, zarejestrowano pod sygn. akt II SAB/Wr 996/21. Powyższa skarga wpłynęła do tut. Sądu w dniu 28 X 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 54 § 1 ustawy z 30 VIII 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329; dalej jako: "ppsa") skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 ppsa). Zgodnie zaś z art. 55 § 1 ppsa, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ppsa. Podkreślić należy, że grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie ma charakter mieszany, dyscyplinująco-restrykcyjny. Ma ona bowiem na celu, oprócz dyscyplinowania organu, stanowić sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez zbędnej zwłoki. Czynność przekazania skargi do sądu administracyjnego jest czynnością z zakresu postępowania sądowego w sprawie sądowoadministracyjnej i ma istotny wpływ na sprawność tego postępowania. Jakkolwiek powołany przepis nie obliguje Sądu do wymierzenia grzywny - kwestia ta jak i wysokość grzywny pozostawiona jest uznaniu sądu orzekającego (z zastrzeżeniem maksymalnej wysokości – art. 154 § 6 ppsa), to przekroczenie terminu na przekazanie skargi sądowi administracyjnemu warunkuje wymierzenie organowi grzywny, bowiem wyłączną przesłanką orzeczenia takiego środka wobec organu jest uchybienie ustawowemu terminowi przekazania dokumentacji do sądu administracyjnego. Sąd nie może przy tym zadziałać w tej kwestii z urzędu, bez stosownego wniosku skarżącego. W okolicznościach sprawy skarga na przewlekłość organu została nadana w dniu 30 VII 2021 r. i wpłynęła do organu 2 VIII 2021 r. , co potwierdza załączona do wniosku kserokopia dowodu nadania z pieczęcią pocztową, zweryfikowana przez Sąd w internetowym systemie śledzenia przesyłek pocztowych. Organ powinien był więc przekazać skargę do sądu wraz z aktami i odpowiedzią na skargę najpóźniej w dniu 1 IX 2021 r., czego jednak nie uczynił. Uwzględniając powyższe, Sąd uznał wniosek za uzasadniony i wymierzył organowi grzywnę w wysokości 200 zł. Określając wysokość grzywny, Sąd miał na uwadze treść wniosku, charakter sprawy będący przedmiotem skargi (przewlekłe prowadzenie postępowania), a także okres uchybienia terminowi przekazania skargi. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 55 § 1 i art. 154 § 6 ppsa wymierzył grzywnę orzekając o tym w punkcie I sentencji postanowienia. O kosztach postępowania Sąd orzekł w pkt II sentencji postanowienia, na podstawie art. 200 w zw. z art. 64 § 3 ppsa.