II SO/Wr 4/09

Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. W.o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie z wniosku w przedmiocie wymierzenia grzywny D. Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego we W. postanawia: 1. przyznać prawo pomocy w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych; 2. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. W odpowiedzi na wezwanie o uzupełnienie braku skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 100 zł, skarżąca złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienie z kosztów sądowych i ustanowienie adwokata wskazując w uzasadnieniu, że gospodarstwo domowe prowadzi z mężem, a łączny ich dochód brutto wynosi 2.340 zł. Z informacji jakie posiada Sąd z innych prowadzonych przez skarżącą przed tut. Sądem postępowań wynika, że jej rodzina na energię elektryczną wydatkuje 100-200 zł, na gaz z butli- 50 zł, a z leków kupują tylko te niezbędne do ratowania życia; nadto- na dotychczasowe koszty postępowań jej syn dla niej musiał zaciągnąć kredyt w wysokości 20.000 zł, który wymaga spłaty. Mając na uwadze sytuację materialną rodziny skarżącej uznać należy, że zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (punkt 1 sentencji). Ustosunkowując się do wniosku o ustanowienie adwokata podkreślić należy, że postępowanie w przedmiocie ukarania organu grzywną jest postępowaniem incydentalnym (wpadkowym). Postępowanie to ogranicza się jedynie do zbadania przez Sąd czy zachodzą okoliczności wymienione w art. 55 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym - zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) i postanowienie w tej kwestii może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Charakter tego postępowania wskazuje, że nie ma konieczności reprezentowania w nim strony przez zawodowego pełnomocnika. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 245 § 2 i 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 u.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.