II SO/Wr 4/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis (spr.), , po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. O. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2019 r., nr [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec zamiaru wykonania robót budowlanych postanawia: odmówić przywrócenia terminu. W dniu [...] lipca 2019 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wpłynął datowany na dzień [...] lipca 2019 r. wniosek J. O. (dalej powoływany również jako: "wnioskodawca") o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Wojewody [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec zamiaru wykonania robót budowlanych. Wnioskodawca wskazał, że choruje dlatego uchybił terminowi do wniesienia skargi. We wniosku zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. We wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia [...] lipca 2019 r. złożonym na urzędowym formularzu wnioskodawca wniósł również o ustanowienie radcy prawnego. Postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2019 r. starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia [...] października 2019 r. wezwano pełnomocnika wnioskodawcy do uzupełnienia braków formalnych wniosku z dnia [...] lipca 2019 r. przez nadesłanie skargi. W wykonaniu zarządzenia pełnomocnik wnioskodawcy przy piśmie z dnia [...] listopada 2019 r. nadesłał skargę z dnia [...] listopada 2019 r. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2019 r., nr [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec zamiaru wykonania robót budowlanych. Ponadto podtrzymał wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wskazał, że wnioskodawca jest osobą starszą, nieporadną, a do tego bardzo schorowaną. Uchybienie terminu nie powstało z jego wino, lecz w wyniku choroby, która uniemożliwiła mu dotrzymanie terminu Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia [...] grudnia 2019 r. przesłano Wojewodzie [...] wniosek o przywrócenie terminu wraz z kopertą oraz skargę wraz z odpisem celem ustosunkowania się do wniosku. Pismem z dnia [...] grudnia 2019 r. Wojewoda [...] wniósł o oddalenie wniosku z dnia [...] lipca 2019 r. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wskazał, że strona nie przedstawiła żadnych dowodów, z których wynikałoby, że z powodu choroby nie mogła w terminie złożyć skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: "p.p.s.a"), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Orzeczenie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Powyższe warunki muszą zostać spełnione łącznie, aby wniosek mógł zostać rozpatrzony pozytywnie. Sąd może przywrócić termin jedynie pod warunkiem wniesienia prośby o jego przywrócenie w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu z równoczesnym dopełnieniem czynności, dla której termin był określony oraz uprawdopodobnieniem przez wnioskodawcę braku winy w uchybieniu terminu. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy odnosząc się do warunków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi należy wskazać, że niemożliwe jest określenie czy został on złożony z zachowaniem terminu przewidzianego w art. 87 § 1 p.p.s.a., gdyż nie wynika z treści wniosku, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu. Zdaniem Sądu, J. O. nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Należy mieć jednocześnie na uwadze, że pod pojęciem braku winy rozumieć należy przeszkody zaistniałe niezależnie od strony, nie dające się przewidzieć zdarzenia nagłe, którym strona nie była w stanie zapobiec, a następnie usunąć ich skutków bez uchybienia terminom, do zachowania których była zobowiązania. Wnioskodawca wskazał jedynie, że choruje. Pełnomocnik podtrzymując wniosek dodał, że wnioskodawca jest osobą starszą i nieporadną. W ocenie Sądu, okoliczności wskazane we wniosku o przywrócenie terminu, nie dają jednak podstawy do jego uwzględnienia. Wnioskodawca uzasadnił uchybienie terminu tym, że choruje, jest starszy i nieporadny. Wskazane okoliczności nie uzasadniają przywrócenia terminu do złożenia skargi. Należy pokreślić, że przywrócenie terminu może nastąpić tylko z ważnych powodów, co do których zainteresowany uprawdopodobni, że wystąpiły bez jego winy. Te ważne powody wskazywać powinny na obiektywne, niezależne od strony przyczyny uchybienia terminu. Nie każda choroba stanowi przesłankę do przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności procesowej. Przede wszystkim choroba musi mieć charakter niespodziewany lub nagły, czyli musi wystąpić takie pogorszenie stanu zdrowia, którego nie dało się przewidzieć. Poza tym strona musi uwiarygodnić, że stan zdrowia w danym okresie uniemożliwiał jej prowadzenie spraw i dokonywanie czynności osobiście, jak również wykluczał możliwość posłużenia się inną osobą. Na okoliczność zaistnienia nagłej choroby uniemożliwiającej prowadzenie spraw i dokonywanie czynności może być przedstawione stosowne zaświadczenie lekarskie albo karta leczenia szpitalnego. Jednakże na okoliczność choroby, czy też złego stanu zdrowia uniemożliwiającego dokonywania czynności procesowych wnioskodawca nie przedstawił żadnych dokumentów, które mogły by uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminu. Dlatego też Sąd uznał powoływane okoliczności za niewystarczające do stwierdzenia, że w czasie biegu terminu do złożenia skargi zaistniała obiektywna przeszkoda uniemożliwiająca dokonanie tej czynności, a powstanie tej przeszkody nie było spowodowane działaniem wnioskodawcy i było od niego całkowicie niezależne. Mając na uwadze powyższe i ustawowe wymogi wynikające z art. 87 § 2 p.p.s.a., stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie okoliczności, na które powołuje się strona wnioskująca nie mogą - zdaniem Sądu - stanowić pozytywnej przesłanki do przywrócenia terminu. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 p.p.s.a orzekł, jak w sentencji.