II SO/Wr 4/25
PostanowienieWSA we Wrocławiu2025-06-04
Skład orzekający: Sędzia WSA Władysław Kulon
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wymierzenie grzywny Wojewodzie za nieprzekazanie skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy podlega opłacie sądowej, a jego nieuiszczenie skutkuje odrzuceniem wniosku?Ratio decidendi
Wniosek o wymierzenie grzywny Wojewodzie za nieprzekazanie skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy, jako pismo wszczynające postępowanie sądowe, podlega opłacie sądowej. Niewykonanie wezwania do uiszczenia tej opłaty w wyznaczonym terminie, pomimo pouczenia o skutkach, skutkuje odrzuceniem wniosku na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 64 § 3 PPSA.Stan faktyczny
Wnioskodawca złożył wniosek o wymierzenie Wojewodzie Dolnośląskiemu grzywny za nieprzekazanie skargi na bezczynność organu w przedmiocie wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy. Sąd wezwał wnioskodawcę do uiszczenia wpisu sądowego od wniosku w kwocie 100 zł pod rygorem odrzucenia. Wezwanie zostało wysłane na adres elektroniczny wnioskodawcy i uznane za doręczone po upływie 14 dni z powodu nieodebrania. Wnioskodawca nie uiścił wpisu w wyznaczonym terminie.Rozstrzygnięcie
Odrzucono wniosek.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy z wniosku D. K. o wymierzenie grzywny Wojewodzie Dolnośląskiemu za nieprzekazanie skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy postanawia: odrzucić wniosek.
Pismem z dnia 31 stycznia 2025 r., złożonym na elektroniczną skrzynkę podawczą Sądu, D. K. (dalej: wnioskodawca) wniósł o wymierzenie Wojewodzie Dolnośląskiemu grzywny za nieprzekazanie skargi na bezczynność tego organu w przedmiocie wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 7 kwietnia 2025 r. wezwano wnioskodawcę do uiszczenia wpisu sądowego od wniosku – w kwocie 100 zł, pod rygorem odrzucenia wniosku. Pismo w formie dokumentu elektronicznego wraz z zawiadomieniem o możliwości jego odbioru przesłano na adres elektroniczny skarżącego w dniu 15 kwietnia 2025 r. W związku z nieodebraniem przez adresata dokumentu w okresie 14 dni od wysłania pierwszego urzędowego poświadczenia doręczenia, wezwanie zostało uznane za doręczone w dniu 30 kwietnia 2024 r.
Do dnia wydania niniejszego postanowienia czynność wskazana w wezwaniu nie została wykonana.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Natomiast art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, zgodnie z art. 212 § 1 p.p.s.a., opłatą sądową jest m.in. wpis od skargi. Jednocześnie stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z kolei zgodnie z art. 64 § 3 p.p.s.a., do wniosku wszczynającego postępowanie sądowe stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Z powołanych regulacji wynika, że opłacenie wniosku w terminie i w kwocie wskazanej przez Sąd stanowi warunek, którego spełnienie jest konieczne dla nadania mu dalszego biegu.
W niniejszej sprawie, wnioskodawca został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Jak już wspomniano, wezwanie zostało skierowane na adres elektroniczny wnioskodawcy w dniu 15 kwietnia 2025 r. Wskutek nieodebrania dokumentu przez adresata w ciągu 14 dni, w świetle art. 74a § 8 p.p.s.a., zgodnie z którym w przypadku nieodebrania pisma w formie dokumentu elektronicznego, doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia, doręczenie nastąpiło w dniu 30 kwietnia 2025 r. (zgodnie z urzędowym poświadczeniem doręczenia – k. 60 akt sądowych). Ostatnim dniem 7-dniowego terminu był zatem 7 maja 2025 r. (środa). W zakreślonym terminie strona nie uzupełniła braku fiskalnego wniosku, pomimo stosownego wezwania i pouczenia o rygorze jego odrzucenia w razie zaniechania wykonania czynności.
W tym stanie rzeczy, Sąd na mocy art. 220 § 3 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło