II SO/Wr 5/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie: Sędzia WSA Alicja Palus po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w związku z wniesionym sprzeciwem postanawia: przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W piśmie złożonym w dniu 22 października 2008 r. wnioskodawczyni wystąpiła o ustanowienie adwokata z urzędu i zwolnienie jej z kosztów sądowych wskazując w uzasadnieniu, iż jedynym jej źródłem dochodu jest świadczenie emerytalne w wysokości 965,16 zł netto, a ma na utrzymaniu córkę studiującą w systemie stacjonarnym (w okresie nauki córka otrzymuje stypendium socjalne i naukowe). Dodała, iż jest zobowiązana do ponoszenia następujących wydatków: czynsz za mieszkanie- 87, 78 zł; opłata za wodę- 80, 51 zł; za energię elektryczną (za 2 m-ce)- 76, 22 zł; za gaz-42, 34 zł; za telefon- 30 zł; za RTV- 17 zł; koszt lekarstw- 100, 89 zł; opał (węgiel)-650 zł. Postanowieniem z dnia 27 października 2008 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu przyznał wnioskodawczyni prawo pomocy w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych, a w pozostałym zakresie odmówił przyznania prawa pomocy. We wniesionym sprzeciwie wnioskodawczyni ponownie wniosła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Wskazała, na znaczny stopień zawiłości sprawy, a także na swoją trudną sytuację majątkową. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 u.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Mając powyższe na uwadze Sąd ponownie rozpoznał na podstawie zebranego materiału dowodowego wniosek strony o przyznanie jej prawa pomocy, stosując przepisy regulujące kwestię zwolnienia od kosztów sądowych. Stosownie do art. 245 § 1 u.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje - stosownie do § 2 art. 245 u.p.s.a. zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje - na podstawie § 3 tego samego artykułu - zwolnienie tylko od odpłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Częściowe zwolnienie z opłat lub wydatków może z kolei polegać - zgodnie z przepisem art. 245 § 4 u.p.s.a., na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej. Natomiast z uregulowania sformułowanego w art. 246 § 1 pkt. 1) i 2) u.p.s.a. wynika, iż przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie częściowym natomiast - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i swojej rodziny. Z oświadczenia wnioskodawczyni, jak również z przedłożonych przez nią dokumentów wynika, że poza świadczeniem rentowym z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w wysokości 965,16 zł netto nie uzyskuje innego dochodu. Nadto skarżąca nie osiąga też żadnego innego dochodu z majątku trwałego, którym dysponuje w postaci mieszkania. Mając na uwadze wiek i stan zdrowia wnioskodawczyni, jej niewielkie możliwości zarobkowe oraz brak jakichkolwiek oszczędności Sąd uznał, że wnioskodawczyni nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i swojej rodziny dlatego postanowił na podstawie wyżej przytoczonych przepisów przyznać wnioskodawczyni prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.