II SO/Wr 5/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 26 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku G. B. i A. B. o wymierzenie Wojewodzie D. grzywny za nieprzekazanie akt sprawy do sądu postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. G. B. i A. B. pismem z dnia 9 maja 2017 r. wnieśli o wymierzenie Wojewodzie D. grzywny za nieprzekazanie akt sprawy do sądu w związku z ich skargą na decyzję Wojewody D. z dnia [...] r. nr [...]. Następnie pismem z dnia 19 maja 2017 r. pełnomocnik skarżących oświadczył, że cofa powyższy wniosek i wnosi o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), w razie niezastosowania się przez organ do obowiązku przekazania sądowi skargi, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Przy czym wniosek o wymierzenie organowi grzywny, wymieniony w art. 55 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a., jest pismem wszczynającym odrębne postępowanie w rozumieniu art. 63 p.p.s.a., od którego na podstawie art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. pobiera się wpis sądowy (zob. uchwałę NSA w składzie 7 sędziów z dnia 7 kwietnia 2008 r., II FPS 1/08, opubl. ONSAiWSA z 2008 r. nr 3, poz.42). Zgodnie natomiast z art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten na mocy art. 64 § 3 p.p.s.a. ma odpowiednie zastosowanie do wniosku. Zdaniem Sądu w realiach niniejszej sprawy cofnięcie wniosku było skuteczne, bowiem trudno uzasadnić jakoby mogło ono zmierzać do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie przed wezwaniem wnioskodawców do uiszczenia wpisu sądowego, cofnęli oni wniosek wszczynający postępowanie. W orzecznictwie przyjmuje się, że jeśli strona cofnie skargę przed uiszczeniem należnego wpisu, sąd nie rozpatruje skuteczności cofnięcia skargi, lecz odrzuca ją w przypadku bezskutecznego upływu terminu do jej opłacenia. W niniejszej sprawie jednak skarżących nie wezwano jeszcze do uiszczenia wpisu sądowego od wniosku, a wzywanie ich do dokonania tej czynności byłoby niecelowe, ponieważ w razie cofnięcia wniosku wpis sądowy podlega zwrotowi w całości (art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Z tego względu Sąd uznał, że cofnięcie wniosku nie zmierza do obejścia prawa, bowiem skoro skarżący cofnęli wniosek, to niedwuznacznie wypowiedzieli się co do tego, że nie chcą dalszego prowadzenia niniejszego postępowania sądowego. Wobec tego Sąd doszedł do przekonania, że cofnięcie wniosku o wymierzenie organowi grzywny (art. 55 § 1 p.p.s.a.) dokonane przez stronę przed wezwaniem jej do uiszczenia wpisu sądowego od tego wniosku nie zmierza do obejścia prawa w rozumieniu art. 60 p.p.s.a., a postępowanie sądowe w takiej sytuacji podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a. W konsekwencji Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji postanowienia.