II SO/Wr 5/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w dniu 6 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy z wniosku K. M. o wymierzenie grzywny Wojewodzie Dolnośląskiemu za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: I. wymierzyć Wojewodzie Dolnośląskiemu grzywnę w wysokości 100 zł (sto złotych); II. zasądzić od Wojewody Dolnośląskiego na rzecz wnioskodawcy kwotę 597 zł (pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia 18 lipca 2023 r. wnioskodawca, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł o wymierzenie Wojewodzie Dolnośląskiemu grzywny w maksymalnej wysokości za nieprzekazanie skargi z 18 maja 2023 r. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy. Jednocześnie zawnioskowano o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu podano, że skarga na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego (dalej jako: "organ") wpłynęła do organu 24 maja 2023 r. na potwierdzenie czego dołączono potwierdzenie nadania przesyłki. Jednak pomimo upływu 30 dni, organ nie przekazał skargi Sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. W odpowiedzi na wniosek organ wniósł o jego oddalenie. Z informacji znanych Sądowi z urzędu wynika, że skarga na bezczynność wpłynęła do tut. Sądu 2 sierpnia 2023 r. i została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Wr 308/23. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634) - dalej jako: "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Podkreślić należy, że grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie ma charakter mieszany, dyscyplinująco-restrykcyjny. Ma ona bowiem na celu, oprócz dyscyplinowania organu, stanowić sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez zbędnej zwłoki. Czynność przekazania skargi do sądu administracyjnego jest czynnością z zakresu postępowania sądowego w sprawie sądowoadministracyjnej i ma istotny wpływ na sprawność tego postępowania. Jakkolwiek powołany przepis nie obliguje Sądu do wymierzenia grzywny - kwestia ta jak i wysokość grzywny pozostawiona jest uznaniu sądu orzekającego (z zastrzeżeniem maksymalnej wysokości – art. 154 § 6 p.p.s.a.), to przekroczenie terminu na przekazanie skargi sądowi administracyjnemu warunkuje wymierzenie organowi grzywny, bowiem wyłączną przesłanką orzeczenia takiego środka wobec organu jest uchybienie ustawowemu terminowi przekazania dokumentacji do sądu administracyjnego. Sąd nie może przy tym zadziałać w tej kwestii z urzędu, bez stosownego wniosku skarżącego. Jak wynika z akt sprawy skarga na bezczynność organu wpłynęła do organu 24 maja 2023 r. Organ powinien był więc przekazać skargę do sądu wraz z aktami i odpowiedzią na skargę najpóźniej w dniu 23 czerwca 2023 r., czego jednak nie uczynił. Nie budzi wątpliwości Sądu, że termin ten nie został zachowany, bowiem przedmiotowa skarga została do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu przekazana i wpłynęła dopiero w dniu 2 sierpnia 2023 r. Uwzględniając powyższe, Sąd uznał wniosek za uzasadniony i wymierzył organowi grzywnę w wysokości 100 zł. Określając wysokość grzywny, Sąd miał na uwadze treść wniosku, charakter sprawy będący przedmiotem skargi, a także okres uchybienia terminowi przekazania skargi. Sąd uwzględnił także, że w dacie rozpoznawania wniosku skarga strony została już przekazana Sądowi wraz z odpowiedzią na skargę. W ocenie Sądu, grzywna w ww. wysokości pozwala na osiągnięcie celów, dla których środek ten został przewidziany. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 55 § 1 i art. 154 § 6 p.p.s.a. wymierzył grzywnę orzekając o tym w punkcie I sentencji postanowienia. O kosztach postępowania Sąd orzekł w pkt II sentencji postanowienia, na podstawie art. 200, art. 205 § 2 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a.