II SO/Wr 5/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy z wniosku A. L. o wymierzenie grzywny Wojewodzie Dolnośląskiemu za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: oddalić wniosek. A. L. (dalej jako: wnioskodawca) pismem z dnia 22 marca 2024 r. (data wpływu do organu: 25 marca 2024 r.) złożył skargę kierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność i przewlekłość Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy. Skarżący pismem z dnia 22 marca 2024 r., doręczonym na adres organu (data wpływu: 25 marca 2024 r.), złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wniosek o wymierzenie Wojewodzie Dolnośląskiemu grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.) w wysokości 1000 zł za naruszenie praw w toku postępowania przez organ za przewlekłość w prowadzeniu postępowania oraz zasądzenie od organu na rzecz wnioskodawcy zwrotu kosztów postępowania wedle norm przepisanych. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy wraz ze wszystkimi wymaganymi dokumentami został złożony 12 kwietnia 2022 r., natomiast do czasu złożenia skargi w dniu 22 marca 2024 r. Wojewoda, nie załatwiając sprawy, pozostawał w wielomiesięcznej zwłoce w jej rozpatrzeniu. Wnioskodawca wskazał, że grzywna we wskazanej wysokości stanowi rekompensatę za naruszenie jego praw oraz zaniechanie wykonywania obowiązków przez organ prowadzący postępowanie. Podkreślił, że organ nie wykonał swoich obowiązków w ustalonym prawem terminie, co spowodowało u wnioskodawcy istotne utrudnienia w życiu osobistym, zawodowym i rodzinnym. Zarówno skargę, jak i przedmiotowy wniosek, organ nadał w placówce pocztowej do Sądu w dniu 17 kwietnia 2024 r. Skarga została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Wr 354/24. Jednocześnie do Sądu wpłynęła odpowiedź Wojewody Dolnośląskiego na wniosek o wymierzenie grzywny. Pełnomocnik organu w treści pisma wniósł o oddalenie wniosku wskazując, że przedmiotowa skarga została przekazana z zachowaniem terminu ustawowego, tj. przed upływem 30 dni od daty doręczenia skargi do organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 2 p.p.s.a., organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Zgodnie zaś z art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ww. ustawy. Postępowanie w sprawie wymierzenia organowi grzywny jest odrębnym postępowaniem wszczynanym na wniosek skarżącego, w rozumieniu art. 63 p.p.s.a. Zatem wyłączną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny (art. 55 § 1 p.p.s.a.) jest niewypełnienie obowiązków procesowych określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. w terminie przewidzianym w tym przepisie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 maja 2022 r., sygn. akt III OZ 309/22, dostępne w CBOSA). Z uwagi na oparcie pisma wnioskodawcy na konkretnej podstawie prawnej, tj. art. 55 § 1 p.p.s.a., Sąd dokonał kwalifikacji przedmiotowego wniosku jako żądanie wymierzenia grzywny za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. W niniejszej sprawie skarga wpłynęła do organu 25 marca 2024 r. Od tej daty bieg rozpoczął trzydziestodniowy termin do wykonania przez organ obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., w związku z czym termin ten upłynął 24 kwietnia 2024 r. Akta sprawy zostały zaś przekazane przez organ do Sądu za pośrednictwem operatora pocztowego 17 kwietnia 2024 r. (data stempla pocztowego), czyli przed upływem ww. terminu. W tej sytuacji należy uznać, że organ zachował ustawowy termin do przekazanie skargi sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. W związku z powyższym, Sąd nie mógł uwzględnić wniosku w przedmiocie wymierzenia grzywny organowi za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w przewidzianym terminie. Do takiego uchybienia bowiem, jak wskazano już wyżej, nie doszło, a skarga wraz z odpowiedzią organu została przekazana w terminie ustawowym. Sąd nadto wyjaśnia, że kwestia wymierzenia grzywny organowi na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. mogłaby być ewentualnie oceniana w ramach rozpoznawania skargi na bezczynność i przewlekłość. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 54 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.