II SO/Wr 6/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Palus, po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku E. Z. o nałożenie na organ administracji grzywny z powodu nieprzekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia oddalić wniosek. E. Z. wniósł w dniu 19 listopada 2007r. za pośrednictwem Prezydenta Miasta J. G. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. skargę na bezczynność tego organu polegającą na niepodjęciu czynności wynikających z postanowienia Wojewody D. z dnia [...]. tj. nieskorygowaniu dokumentacji budowy budynku położonego przy ul. C. [...] a w J. G. W dniu 27 grudnia 2007r. skarżący złożył wniosek o ukaranie Prezydenta Miasta J. G. grzywną przewidzianą w art. 55 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w celu przymuszenia do wykonania obowiązku. W dniu 25 lutego 2008r. doręczona została Sądowi odpowiedź na skargę wraz z aktami sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekając w sprawie zważył, co następuje: Z treści art. 54 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) wynika, że organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi przekazuje sądowi skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Z kolei przepis art. 55 § 1 ukazanej powyższej ustawy w razie niedostosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 Sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6, a postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W ocenie Sądu w istniejących warunkach prawnych należy przyjąć, że stosowanie środka dyscyplinującego, określonego w powołanym powyżej przepisie pozostawione jest uznaniu Sądu. Z akt sprawy wynika, a dodatkowo Sądowi z urzędu wiadomo, że okoliczności wskazywane przez E. Z. w skardze były przedmiotem postępowania przed różnymi organami administracji publicznej i sądem powszechnym, co ograniczało możliwość dysponowania aktami sprawy. Sąd uwzględnił ponadto fakt, że przed terminem posiedzenia niejawnego akta sprawy wraz z odpowiedzią na skargę zostały przekazane Sądowi. W tych okolicznościach Sąd uznał, że wymierzenie grzywny nie byłoby zasadne i orzekł jak w sentencji.