II SO/Wr 6/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Siedlecka po rozpoznaniu w dniu 30 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku D. W. o wymierzenie grzywny organowi – Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w J. G. za nieprzekazanie skargi do sądu administracyjnego w ustawowym terminie postanawia: zwrócić z urzędu skarżącej nadpłacony wpis od skargi w kwocie 50,00 (słownie: pięćdziesiąt) złotych. Pismem wniesionym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w dniu 29 grudnia 2008 r. D. W. wniosła skargę o wymierzenie grzywny organowi – Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w J. G. za nieprzekazanie skargi do sądu administracyjnego w ustawowym terminie. W ślad za wnioskiem został uiszczony wpis w kwocie stu złotych (k. 16 akt sądowych). Postanowieniem WSA z dnia 22 maja 2009 r. skarżącej zostało przyznane prawo pomocy w części dotyczącej zwolnienia z obowiązku uiszczenia każdorazowej opłaty sądowej przekraczającej kwotę 50,00 złotych. W dniu 8 września 2009 r. skarżąca dokonała tytułem wpisu wpłaty 50,00 zł, podając błędne oznaczenie sprawy: II SA/Wr 6/09 (k. 62 akt sądowych). Pod wskazaną przez skarżącą sygnaturą zarejestrowana jest sprawa ze skargi osoby prawnej na Decyzję Wojewody D. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 225 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze. zm.) zwanej dalej p.p.s.a., opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. W związku z tym, że w przedmiotowej sprawie wpis stały od wniosku o wszczęcie postępowania, bez względu na przedmiot sprawy zgodnie z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) wynosił 100,00 zł, a skarżąca uiściła go w wysokości 150,00 zł, należało zatem zwrócić skarżącej różnicę dokonanej nadpłaty w wysokości 50,00 zł. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 225 p.p.s.a. w związku z art. 232 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.