II SO/Wr 8/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 30 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. M. o wymierzenie grzywny Wojewodzie D. za nieprzekazanie skargi i akt sprawy w terminie postanawia: I. wymierzyć Wojewodzie D. grzywnę w kwocie 100 zł (sto złotych); II. zasądzić od Wojewody D. na rzecz D. M. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. D. M. (dalej jako: wnioskodawca), pismem z dnia [...] października 2020 r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wniosek o wymierzenie Wojewodzie D. grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.) - dalej p.p.s.a., w związku z nieprzekazaniem przez Wojewodę D. jej skargi i akt sprawy na bezczynność i przewlekłość organu w sprawie rozpatrzenia odwołania skarżącej od decyzji Starosty S. z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] wraz z wnioskami skarżącej. W odpowiedzi na skargę Wojewoda D. wyjaśnił, że skarga została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego dnia [...] października 2020 r. Jako przyczynę nieprzekazania skargi w terminie określonym przepisami p.p.s.a. wskazał omyłkowe przypięcie do dokumentacji odwoławczej, przypuszczalnie z uwagi na tożsamość inwestycji oraz zbieżność strony postępowania w sprawie dot. odwołania od decyzji Starosty S. z dnia [...] lipca 2020 r. stwierdzającej wydanie decyzji Starosty S. z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...]. Ponadto, Wojewoda D. powołał się na negatywne skutki braków kadrowych w Urzędzie Wojewódzkim jako przyczynę powyższej omyłki. Z kolei w piśmie z dnia [...] października 2020 r. Organ oświadczył, że akta sprawy zostały przekazane do tut. Sądu wraz z pismem z dnia [...] września 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Wniosek o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi należało uwzględnić. Stosownie do treści art. 54 § 2 p.p.s.a., organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W razie niezastosowania się do obowiązku przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie wynikającym z przywołanego przepisu, sąd na wniosek skarżącego może, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., orzec o wymierzeniu organowi grzywny do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 154 § 6 p.p.s.a.). Z przywołanego przepisu wynika, że wymierzenie organowi grzywny uzależnione jest od łącznego zaistnienia następujących warunków: 1) złożenia wniosku o wymierzenie grzywny oraz 2) niewykonania w ogóle albo wykonania po upływie ustawowego terminu obowiązku przewidzianego w art. 54 § 2 p.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy pismo wnioskodawcy z dnia [...] sierpnia 2020 r. stanowiące skargę na bezczynność i przewlekłość Wojewody D. w podanym wyżej zakresie, wpłynęło do organu [...] sierpnia 2020 r. (data prezentaty urzędu na skardze), z tego powodu od tej daty rozpoczął się bieg terminu przewidzianego na przekazanie skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, określony treścią art. 53 § 2 p.p.s.a. W tej sytuacji trzydziestodniowy termin na przekazanie przez Wojewodę D. skargi wraz z odpowiedzią i aktami sprawy do Sądu upłynął z dniem [...] września 2020 r. (środa). Akta administracyjne przekazane zostały do Sądu w dniu [...] września 2020 r., do sprawy o sygn. akt II SAB/Wr 9/19 w odpowiedzi na wezwanie Sądu. Tym samym doszło do 13 dniowego przekroczenia terminu ustawowego. Sama skarga przekazana została do tut. Sądu dopiero w dniu [...] października 2020 r., co wynika z odpowiedzi organu na wezwanie Sądu z dnia [...] października 2020 r. (k. 20 akt sprawy). W tych okolicznościach należało uznać zasadność wniosku o wymierzenie grzywny z uwagi na niewątpliwe uchybienie obowiązkowi wynikającemu z art. 54 § 2 p.p.s.a. Wymierzając grzywnę w wysokości 100 zł, Sąd uznał, że w okolicznościach rozpatrywanej sprawy będzie to kwota adekwatna do zaistniałego opóźnienia w przekazaniu skargi i akt sprawy oraz zapewni, że Wojewoda D. zwróci w przyszłości należytą uwagę na wywiązywanie się w terminie z obowiązków nałożonych na organ administracji publicznej, wynikających z art. 54 § 2 p.p.s.a. Okoliczność, że organ przekazał do Sądu skargę oraz akta sprawy (choć akta te przesłane zostały do sprawy o innej sygnaturze, co Sąd ustalił we własnym zakresie), nie skutkuje ani bezprzedmiotowością postępowania zainicjowanego wnioskiem strony skarżącej, ani bezzasadnością zgłoszonego przy nim żądania. Wskazane w odpowiedzi organu na wniosek o wymierzenie grzywny okoliczności, czyli podpięcie skargi do innej sprawy, braki kadrowe, sezon urlopowy, w żadnej mierze nie usprawiedliwiają uchybienia terminowi przekazania skargi i akt sprawy. Po stronie organu leży obowiązek takiego zorganizowania pracy, aby przekazywanie skargi do sądu administracyjnego następowało zgodnie z przepisami prawa. Należy także mieć na uwadze, że opóźnienie w realizacji omawianego obowiązku, a co za tym idzie oddalenie w czasie możliwości rozpoznania sprawy przez sąd, ogranicza skarżącemu możliwość realizacji jego konstytucyjnego prawa do sądu. Orzekając o wysokości grzywny Sąd uwzględnił przede wszystkim okres opóźnienia z przekazywaniem skargi i akt sprawy, oraz fakt, że przekazanie akt administracyjnych nastąpiło przed złożeniem wniosku o wymierzenie grzywny, a przekazanie skargi po wniesieniu wniosku o wymierzenie grzywny. Grzywna w wysokości 100 zł mieści się także w granicach dopuszczalnej maksymalnej wysokości grzywny określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., która zgodnie z komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2021 r. (publik.: M.P.2021.137) wynosi 5167,47 zł. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu działając na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a w zw. z art. 54 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia. W zakresie kosztów zwróconych w pkt II, Sąd działał na podstawie art. 200 w zw. z art. 210 § 2 i 64 § 3 ww. ustawy.