II SO/Wr 9/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P. S. i A. S. o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie Sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie postanawia wymierzyć Gminie Ż. grzywnę w kwocie 100 (słownie: sto) złotych. P.S. i A. S. pismem z dnia 15 października 2014 r. zwrócili się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z wnioskiem o wymierzenie Gminie Żórawina grzywny za nieprzekazanie w przewidzianym ustawą terminie ich skargi na uchwałę Rady Gminy Żórawina z dnia 9 maja 2014 r., Nr XXXVI/286/2014 w przedmiocie zmiany Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Żórawina. W uzasadnieniu wskazali, że w dniu 9 września 2014 r. złożyli powyższą skargę w Biurze Podawczym Urzędu Gminy Żórawina, gdyż Biuro Podawcze Rady Gminy było zamknięte ze względu na urlop pracownika. Powyższa skarga została przekazana do Rady Gminy dopiero w dniu 8 października 2014 r., a w międzyczasie podejmowano działania zmierzające do jak najszybszego podjęcia uchwały w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W odpowiedzi na wniosek wskazano, że w dniu 8 października 2014 r. skarga P. S. i A.S. została przekazana do tut. Sądu wraz z informacją, że odpowiedz na skargę zostanie przesłana niezwłocznie po podjęciu przez Radę Gminy stosownej w tym przedmiocie uchwały. Do odpowiedzi na wniosek załączono uchwałę Rady Gminy Żórawina z dnia 30 października 2014 r., którą nie uwzględniono niniejszej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis z art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. stanowi, że w razie niezastosowania się przez organ do obowiązku przekazania skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę do sądu w terminie trzydziestu dni od jej wniesienia, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Wyłączną przesłanką wymierzenia na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. grzywny jest niewypełnienie przez organ obowiązków z art. 54 § 2 p.p.s.a. w przewidzianym terminie. Wymierzenie więc organowi grzywny uzależnione jest od spełnienia dwóch warunków: stwierdzenia uchybienia przez organ trzydziestodniowemu terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę oraz złożenia stosownego wniosku przez stronę. W realiach niniejszej sprawy powyższe przesłanki zostały spełnione. Bezspornie bowiem organ nie przekazał w terminie skargi P. S. i A.S. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. W przedostatnim dniu upływu terminu do tut. Sądu przekazano wyłącznie skargą z informacją, że odpowiedź na nią zostanie przesłana niezwłocznie po podjęciu przez Radę Gminy uchwały. W terminie nie udzielono jednak odpowiedzi na skargę jak również nie przesłano akt sprawy, co też aktualizowało uprawnienie wnioskodawca do wystąpienia do Sądu z przedmiotowym wnioskiem. W przedstawionych okolicznościach Sąd nie miał wątpliwości, iż w niniejszej sprawie wystąpiły podstawy do wymierzenia, określonej w art. 55 § 1 p.p.s.a. grzywny, której celem jest pełnienie funkcji dyscyplinującej oraz represyjnej. Wymierzenie grzywny nie ma bowiem wyłącznie na celu dyscyplinowania organu do terminowego wykonywania obowiązków, ale również stanowi sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Przekroczenie terminu wiąże się bowiem z funkcją represyjną, niezależnie od tego, czy organ przesłał skargę, odpowiedź na skargę i akta przed posiedzeniem sądu, czy też nie. W obu przypadkach spotyka go represja za niedopełnienie tej czynności w przepisanym terminie, a różnica sprowadza się do tego, że w pierwszym przypadku funkcja represyjna występuje obok funkcji dyscyplinującej, w drugim zaś już nie. Z tego też względu sąd, który wymierza grzywnę mimo dopełnienia przez organ obowiązków z art. 54 § 2 p.p.s.a. przed posiedzeniem sądu, ale z uchybieniem terminu, wymierza ją wyłącznie za uchybienie terminu (uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09). Natomiast w kwestii wysokości wymierzonej grzywny wskazać należy, iż ustawodawca do uznania Sądu pozostawił ustalenie jej kwoty, pod warunkiem, że jej górna granica nie przekroczy wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W rozpoznawanej sprawie okolicznością znajdującą odzwierciedlenie w wysokości wymierzonej grzywny jest to, iż w przepisanym ustawą terminie przesłano samą skargę oraz to, że organ administracyjny w pełni ponosi odpowiedzialność za poprawne funkcjonowanie urzędu oraz osób w nim zatrudnionych, w tym także za terminowość wykonania zadań oraz bezpieczeństwo przekazywanych do urzędu dokumentów. W tym stanie rzeczy, mając na uwadze zaistniałe w sprawie okoliczności stanu faktycznego oraz brzmienie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.