II SO/Wr 9/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. S. i A. S. o uzupełnienie postanowienia z dnia 1 grudnia 2014 r. w sprawie z wniosku P. S. i A. S. o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie Sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie postanawia: uzupełnić postanowienie w ten sposób, że dotychczasową sentencję oznacza jako pkt 1 i dodaje pkt 2 w brzmieniu: zasądzić od Gminy Ż. na rzecz P. S. i A. S. kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Postanowieniem z dnia 1 grudnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wymierzył Gminie Ż. grzywnę w kwocie 100 zł za nieprzekazanie w terminie tut. Sądowi skargi A. S. i P. S. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Powyższe postanowienie doręczono wnioskodawcom w dniu 9 grudnia 2014 r. W dniu 15 grudnia 2014 r. A. S. i P. S. złożyli wniosek o uzupełnienie powyższego postanowienia w zakresie kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Stosownie do art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (art. 157 § 2 p.p.s.a.), a orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów ( § 3 art. 157). Zgodnie z dyspozycją art. 166 p.p.s.a. powyższe przepisy stosuje się odpowiednio do postanowień. W niniejszej sprawie, wniosek A. S. i P. S. uznać należy za zasadny. Z akt sprawy wynika bowiem, iż wniosek o uzupełnienie wydanego w dniu 1 grudnia 2014 r. postanowienia przez orzeczenie o kosztach sądowych został złożony w przewidzianym prawem terminie, a nadto Sąd w orzeczeniu tym istotnie nie zawarł rozstrzygnięcia o kosztach sądowych, o których powinien był orzec na podstawie art. 210 § 2 p.p.s.a. Skoro Sąd orzekając o wymierzeniu grzywny za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie nie orzekł o kosztach postępowania, zasadnym było uzupełnienie wydanego postanowienia w tej kwestii i zasądzenie na rzecz wnioskodawców kwoty 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Na jej wysokość składa się uiszczony przez wnioskodawców wpis sądowy w tejże kwocie. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 157 w zw. z art. 166 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.