II SO/Wr 9/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 26 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P.P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi P.P. na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia projektu budowlanego samowolnie wybudowanej drogi wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie zaś z art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, że uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na wnioskodawcy. Uzasadnienie wniosku powinno zatem odnosić się do konkretnych okoliczności odzwierciedlających możliwość zajścia zagrożeń, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., co powinno stać się przedmiotem oceny sądu. Ocena ta jest zatem możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku, a która powinna być spójna i odnosząca się do konkretnej sytuacji wnioskodawcy. Co najmniej należałoby uprawdopodobnić wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie skarżący wskazał we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, że do czasu rozpoznania sprawy przez Sąd może dojść do podjęcia przez PINB kroków mających na celu wyegzekwowanie nałożonego na skarżącego obowiązku w postaci przedłożenia dokumentacji, a jego niedopełnienie może wiązać się z nakazaniem demontażu dokonanego przez skarżącego utwardzenia terenu. W takim przypadku istnieje niebezpieczeństwo zaistnienia trudnych do odwrócenia skutków. Co więcej, w przypadku uwzględnienia skargi, przy wcześniejszym podjęciu przez PINB działań zmierzających do wyegzekwowania nałożonego obowiązku, a w dalszym etapie rozbiórki wykonanego utwardzenia, konieczne będzie wykonanie kolejnych działań faktycznych mających na celu ponowne utwardzenie terenu. Dodatkowo będzie to wiązać się z dodatkowymi kosztami wykonywanych prac. Wziąwszy zaś pod uwagę zarówno nakład środków, jak również czas trwania ewentualnych postępowań w tym zakresie, skarżący uważa, że zasadnym jest wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia do czasu wydania przez sąd administracyjny wyroku w niniejszej spawie. Oceniając powyższe okoliczności, Sąd doszedł do przekonania, że stanowią one podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Należy tutaj bowiem zauważyć, że niewykonanie nałożonego obowiązku będzie skutkować - jak wskazano w końcowej części postanowienia organu pierwszej instancji – wydaniem decyzji o nakazie rozbiórki wykonanej drogi. To zaś stwarza niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody jak i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, w wypadku gdyby zaskarżone postanowienie zostało zakwestionowane w postępowaniu sądowym. Stąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a orzeczono jak w sentencji.