II SO/Wr 9/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy z wniosku B. O. o wymierzenie grzywny Radzie Miejskiej w S. za nieprzekazanie do sądu w wyznaczonym terminie wezwania do usunięcia naruszenia prawa i odpowiedzi na wezwanie postanawia: odrzucić wniosek. B. O. (dalej jako wnioskodawca lub strona) pismem z dnia 17 czerwca 2024 r. wniesionym na elektroniczną skrzynkę podawczą Sądu, wniósł m.in. o wymierzenie Radzie Miejskiej w S. (dalej jako organ) grzywny na podstawie art. 55 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi za nieprzekazanie w wyznaczonym terminie wezwania do usunięcia naruszenia prawa oraz odpowiedzi na wezwanie. W odpowiedzi na wniosek Burmistrz Miasta i Gminy S. wniósł o jego oddalenie wskazując, że organ nie pozostawał w zwłoce, ponieważ do przekazania skargi oraz kompletnych akt sprawy doszło w dniu 13 grudnia 2022 r. Zdaniem organu nie jest prawdziwe twierdzenie strony, że do akt postępowania powinny były być dołączone pismo zatytułowane jako wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i odpowiedź organu na to pismo. W przekonaniu organu na dzień wniesienia wniosku nie występowała przesłanka nieprzekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Tut. Sądowi z urzędu znany jest fakt, że prawomocnym postanowieniem z dnia 11 września 2023 r., sygn. akt II SO/Wr 4/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, oddalił wniosek strony o wymierzenie grzywny Radzie Miejskiej w S. za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, że wniosek o wymierzenie grzywny jest wnioskiem wszczynającym postępowanie sądowoadministracyjne, zatem w myśl art. 64 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej jako: "p.p.s.a."), stosować do niego należy odpowiednio przepisy o skardze. Stosownie do art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Podkreślić należy, że grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie ma charakter mieszany, dyscyplinująco-restrykcyjny. Ma ona bowiem na celu, oprócz dyscyplinowania organu, stanowić sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez zbędnej zwłoki. Czynność przekazania skargi do sądu administracyjnego jest czynnością z zakresu postępowania sądowego w sprawie sądowoadministracyjnej i ma istotny wpływ na sprawność tego postępowania. Wyłączną przesłanką orzeczenia grzywny wobec organu jest uchybienie ustawowemu terminowi przekazania dokumentacji do sądu administracyjnego, przy czym Sąd nie może działać w tej kwestii z urzędu, gdyż koniecznym jest, inicjujący takie postępowanie, stosowny wniosek skarżącego. W niniejszej sprawie taki wniosek został złożony przez skarżącego, lecz nie mógł on być merytorycznie rozpoznany z powodu przeszkody formalnej. Mianowicie zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 4 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę (odpowiednio również wniosek o wszczęcie postępowania), jeżeli sprawa objęta skargą (jak również wnioskiem) pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. O istnieniu stanu sprawy w toku (lis pendens), bądź powagi rzeczy osądzonej (res iudicata), przesądza tożsamość elementów podmiotowych oraz tożsamość elementów przedmiotowych sprawy. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków, natomiast tożsamość przedmiotowa ma miejsce wówczas, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna. Istotą przedmiotowego uregulowania jest wprowadzenie reguły, że w tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, nie można więc w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi (wniosku) na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność lub przewlekłość organu administracji. W tym miejscu należy zaakcentować, iż z tożsamością przedmiotową będziemy mieli również do czynienia, gdy przedmiot wniesionej później sprawy pokrywa się w całości przynajmniej z częścią przedmiotu sprawy, która jest już w toku, lub też została prawomocnie osądzona. Innymi słowy w przedmiocie wcześniejszej sprawy mieści się w całości węższy przedmiot późniejszej sprawy. W okolicznościach niniejszej sprawy należy uwzględnić, że Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 11 września 2023 r., sygn. akt II SO/Wr 4/23, oddalił wniosek strony o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 p.p.s.a. za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. W uzasadnieniu tego postanowienia wskazano, że: "skarga na uchwałę Rady Miejskiej w S. w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nr [...] wpłynęła do skrzynki ePUAP organu w dniu 13 XI 2022 r. o godzinie 18:37 w niedzielę (tj. w dniu wolnym od pracy). W związku z tym, termin 30 dni do przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę rozpoczął bieg 14 XI 2022 r. w poniedziałek. W dniu 14 XII 2022 r. organ nadał w placówce Poczty P. przesyłkę zawierającą skargę, odpowiedź na nią oraz akta administracyjne i płytę CD. Skarga ta została zarejestrowana pod sygnaturą akt II SA/Wr 860/22 z datą wpływu 16 grudnia 2022 r. Wprawdzie przy przekazaniu skargi wraz z aktami do sądu organ powinien był zachować drogę elektroniczną, to jednak nie ulega wątpliwości, że podstawowy cel, jakim jest przekazanie skargi wraz z aktami sprawy do sądu, został zrealizowany i to w ustawowo zakreślonym terminie. Z kolei sposób przekazania skargi (tj. drogą elektroniczną), został później przez organ konwalidowany w następstwie wykonania sądowych wezwań." Jednoznacznie też wskazano w uzasadnieniu tego postanowienia, iż "W okolicznościach sprawy organ nie pozostawał w zwłoce z przekazaniem skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi. Wymierzenie organowi grzywny, w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a., byłoby więc niezasadne." W świetle powyższego rozstrzygnięcia stwierdzić należy, że kwestia kompletności akt administracyjnych była już przedmiotem oceny w sprawie o sygn. akt II SO/Wr 4/23, w ramach rozpoznawania wniosku strony o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, dlatego też wniosek z dnia 17 czerwca 2024 r. o wymierzenie organowi grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., "ze względu na nieprzekazanie w wyznaczonym terminie wezwania do usunięcia naruszenia prawa oraz odpowiedzi na wezwanie" należy uznać za ponowny wniosek oparty na tych samych podstawach faktycznych i prawnych odnośnie wywiązania się przez organ z obowiązku przekazania sądowi całości akt administracyjnych, stanowiącego jedną ze składowych zobowiązania określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a. Na marginesie rozważań wskazać można, iż w głównej sprawie o sygn. akt II SA/Wr 860/22, na rozprawie w dniu 13 czerwca 2024 r. Sąd, w celu zbadania kwestii dopuszczalności skargi, wezwał pełnomocników stron do przedłożenia dowodów dokumentujących uprzednie wezwanie organu gminy do usunięcia naruszenia prawa. Zaznaczyć w tym miejscu trzeba, że ewentualne niewykonanie lub nieterminowe wykonanie przez organ wydanych w toku postępowania sądowego postanowień lub zarządzeń może być sankcjonowane wymierzaną z urzędu grzywną określoną w art. 112 p.p.s.a., nie zaś grzywną określoną w art. 55 § 1 p.p.s.a. Podsumowując rozważania stwierdzić należało, że ponowny wniosek strony o wymierzenie organowi grzywny, złożony po uprawomocnieniu się postanowienia z dnia 11 września 2023 r., w sprawie o sygn. akt II SO/Wr 4/23, podlega odrzuceniu. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 oraz § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.