III SA/Wr 1/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sędziowie Sędzia NSA Marcin Miemiec, Sędzia WSA Anna Moskała, Maciej Guziński (sprawozdawca), , Protokolant Ewa Pąsiek, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 11 lipca 2012 r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w J. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry postanawia: zawiesić postępowanie. Decyzją z [...] r. (nr [...]) Naczelnik Urzędu Celnego w W. wymierzył Spółce z o.o. A z siedzibą w J.G. karę pieniężną w wysokości [...] zł z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. W podstawie prawnej rozstrzygnięcia wskazano m.in. art. 89 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 ustawy z 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. Nr 201, poz. 1540). Ustalono, że na zatrzymanych urządzeniach (terminal internetowy oraz współpracujący z nim palmptop z ładowarką) urządzane były gry hazardowe, które mogą być urządzone wyłącznie w kasynie gry. Niedopełnienie tego warunku zobowiązywało organ do wymierzenia przedmiotowej kary. Po rozpoznaniu odwołania Spółki A od powyższej decyzji, Dyrektor Izby Celnej we W., decyzją z [...] r. (nr [...]) utrzymał ją w mocy, podzielając stanowisko organu pierwszej instancji co do zasadności wymierzenia kary pieniężnej. Skargę na powyższą decyzję złożyła do sądu administracyjnego Spółka A. Zaskarżonej decyzji zarzucono: 1. rażące naruszenie prawa Unii Europejskiej, to jest art. 8 w zw. z art. 1 punkt 11) w zw. z art. 1 punkt 5) w zw. z art. 1 punkt 2) dyrektywy nr 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz.U.UE.L.98.204.37 ze zm.), mające postać wydania sprzecznego z prawem Unii Europejskiej orzeczenia w oparciu o przepisy art. 1, art. 2 ust.3 - 6, art. 6 ust. 1, art. 14 ust. 1, art. 32 ust. 1, art. 89 ust. 1 punkt 2) i ust. 2 punkt 2), art. 90 i art. 91 ustawy z dnia 19.11.2009 roku o grach hazardowych. Mając na uwadze przywołaną wyżej dyrektywę nr 98/34, a uwzględniając wiążące, jednolite orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej organ miał obowiązek odmówić zastosowania tych przepisów, gdyż skoro organ odnosi je do usługi w rozumieniu dyrektywy nr 98/34, to tym samym wskazuje na obligatoryjną dla tych przepisów procedurę notyfikacyjną, której wobec ustawy z dnia 19.11.2009 r. o grach hazardowych nie zastosowano; 2. naruszenie art. 180 §1 i art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej, poprzez całkowicie dowolne uznanie terminala internetowego za automat do gier, mimo iż cechy funkcjonalne tego urządzenia, w tym jego nieograniczona wszechstronność, wykluczają taką jego kwalifikację, szczególnie w obliczu treści art. 2 ust. 5 ustawy z dnia 19.11.2009 r. grach hazardowych, który to przepis eksponuje element komercyjny (tj. organizowanie gier w celach komercyjnych) jako warunek niezbędny do zakwalifikowania urządzenia jako automatu do gier, podczas gdy przedmiotowe urządzenie pobiera stałą cenę za usługę dostępu do sieci Internet, bez względu na sposób wykorzystania wykupionego czasu przez klienta. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko z uzasadnienia zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] r. Spółka A wystapiła z wnioskiem o zawieszenie postępowania sądowego w niniejszej sprawie, do czasu rozpoznania przez Trybunał Konstytucyjny pytania prawnego postawionego przez WSA Gliwice w sprawie [...]. W uzasadnieniu wnioski wskazano, że postanowieniem z dnia [...] r. ([...]) WSA Gliwice przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne dotyczące zgodności z Konstytucją art. 89 ustawy z dnia 19.11.2009 r. o grach hazardowych. Podniesiono, że w uzasadnieniu orzeczenia WSA Gliwice wytyka wskazanemu uregulowaniu naruszenie szeregu zasad konstytucyjnych, a to: zasady zaufania obywatela do państwa i prawa oraz zasady racjonalności działań ustawodawcy, które wypływają z ustanowionej w art. 2 Konstytucji RP zasady demokratycznego państwa prawnego; zasady winy jako podstawy odpowiedzialności, wynikającej z zasady demokratycznego państwa prawnego (art. 2 Konstytucji); zasady poprawnej legislacji, stanowiącej element zasady demokratycznego państwa prawa, wywiedzionej z art. 2 Konstytucji RP; zasady godności człowieka jako najwyższego i niezbywalnego dobra (art. 30 Konstytucji); zasady proporcjonalności wyrażonej w art. 31 ust. 3 Konstytucji RP; zasady równości oraz sprawiedliwości społecznej (art. 32 ust. 1 Konstytucji RP). Dalej w uzasadnieniu podniesiono, że mając na uwadze, iż postępowanie w sprawie zawisłej przed WSA W. pod sygn. [...] dotyczy decyzji organu celnego, opartej o ten sam przepis prawa materialnego (tj. art. 89 ustawy o grach hazardowych), którego legalność została już zakwestionowana, wniosek o zawieszenie postępowania w sprawie uznać należy za godny uwzględnienia. Jeśli bowiem wadliwy przepis ustawy zostanie wyeliminowany z obrotu prawnego stosownym orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego, rozstrzygnięcie takie będzie miało oczywisty wpływ na wynik sprawy niniejszej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W toku rozpatrywania sprawy w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry Sąd powziął wiadomość, o czym poinformowano na rozprawie w dniu [...] r., że postanowieniem z dnia [...]r. ([...]) WSA Gliwice przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne dotyczące zgodności z Konstytucją art. 89 ustawy z dnia z 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.). Sąd – WSA w Gliwicach - w uzasadnieniu orzeczenia wskazanemu uregulowaniu zarzuca naruszenie szeregu zasad konstytucyjnych: zasady zaufania obywatela do państwa i prawa oraz zasady racjonalności działań ustawodawcy, które wypływają z ustanowionej w art. 2 Konstytucji RP zasady demokratycznego państwa prawnego; zasady winy jako podstawy odpowiedzialności, wynikającej z zasady demokratycznego państwa prawnego (art. 2 Konstytucji); zasady poprawnej legislacji, stanowiącej element zasady demokratycznego państwa prawa, wywiedzionej z art. 2 Konstytucji RP; zasady godności człowieka jako najwyższego i niezbywalnego dobra (art. 30 Konstytucji); zasady proporcjonalności wyrażonej w art. 31 ust. 3 Konstytucji RP; zasady równości oraz sprawiedliwości społecznej (art. 32 ust. 1 Konstytucji RP). Od rozstrzygnięcia przez Trybunał powyższego zagadnienia, zdaniem wskazanego sądu, będzie zależała odpowiedź na pytanie o możliwość ich zastosowania w sprawie rozpoznawanej przed WSA. Zdaniem składu orzekającego w niniejszej sprawie, zachodzi zależność między wy-nikiem postępowania wszczętego przez WSA w Gliwicach przed Trybunałem Konstytucyj-nym, a sprawą niniejszą. Odpowiedz na powyższe pytanie będzie miała wpływ na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie. Problem prawny objęty zarzutami skargi w niniejszym postępowaniu jest bowiem analogiczny do problemu, z którym do Trybunału Konstytucyj-nego wystąpił WSA w Gliwicach. Idzie o art. 89 ustawy o grach hazardowych, jako podstawę prawną wymierzania kary pieniężnej za urządzanie gry na automatach poza kasynem gry. Dlatego celem zachowania spójności wykładni przepisów prawa należało postępowanie w sprawie niniejszej zawiesić, do czasu udzielenia odpowiedzi przez Trybunał Konstytucyjny na wyżej wskazane pytanie prawne. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.