III SA/Wr 10/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Moskała Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Jankowska – Szostak Sędzia WSA Małgorzata Malinowska – Grakowicz (sprawozdawca) Protokolant Ewa Bogulak po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 6 marca 2013 r. sprawy ze skargi S.N. na decyzję ZUS z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek postanawia umorzyć postępowanie . Pismem z dnia [...] r. S. N. wniósł skargę na opisaną w osnowie decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Pismem z dnia [...] r. skarżący cofnął wniesioną skargę. W uzasadnieniu pisma wyjaśnił, że w związku z wejściem w życie ustawy o abolicji podatkowej, obejmujące umorzenie zadłużenia z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, złożył on stosowny wniosek o umorzenie zaległości, na podstawie przepisów abolicyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., Nr 270, ze zm. zwanej dalej – skrótowo – "p.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność cofnięcia skargi uzależniona jest – według art. 60 zdanie 3 p.p.s.a. – od wyniku badania sprawy przez Sąd w przedmiocie dopuszczalności dokonania tej czynności procesowej. Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest przy tym jedynie w przypadku ustalenia, że wniosek strony skarżącej zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w sprawie, cofnięcie skargi nie budzi – z tego punktu widzenia – żadnych wątpliwości, tym bardziej, że przyczynę dokonania tej czynności proceduralnej stanowiło złożenie w odrębnym postępowaniu wniosku analogicznego w treści co rozpoznawany w niniejszej sprawie. W konsekwencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi podlegało umorzeniu.